تابناک: زنجیرهی انرژی ایران معیوب است؛ هم در ساختار، هم در اجرا و هم در سلسه تصمیماتی که از چند دهه گذشته تاکنون منجر به آشفتگی و وضعیت اسفبار امروز شده چراکه از صدر تا ذیل انگار همه نارضایتیاند اما تا بساط مفتبری و طلبکاری جمع نشود حق به حقدار نمیرسد.
به گزارش سرویس انرژی تابناک ، ایران کمبود انرژی ندارد؛ کمبود معماری دارد. نفت، گاز، پالایشگاه، نیروگاه و حتی ظرفیت بزرگی برای انرژی خورشیدی و برق هست اما آنچه میان این منابع و مصرفکننده قرار گرفته مجموعهای از قیمتهای دستوری، یارانههای پراکنده، نهادهای متعدد، تصمیمهای کوتاهمدت و سیاستهایی است که هر کدام بخشی از مسئله را میبینند و کمتر کسی کل پازل را. نتیجهی آن، اقتصادی است که یک روز با کمبود بنزین دستوپنجه نرم میکند، روز دیگر با ناترازی گاز و برق و همزمان میلیاردها لیتر سوخت ارزان از شبکه رسمی خارج میشود.
مسئله انرژی ایران معمار میخواهد؛ کسی که بهجای اداره یک وزاتخانه، نقشه کل انرژی را از نو طراحی کند. بحران انرژی ایران مجموعهای از بحرانهای جداگانه نیست؛ یک سیستم معیوب است. بنزین به گاز و پالایشگاه وصل است، گاز به برق و برق هم به نیروگاه. نیروگاه به گازوئیل و گاز وصل است. گازوئیل به حملونقل و کشاورزی وصل است. حملونقل به قیمت کالا وصل است. قیمت انرژی به تورم وصل است و همه اینها در نهایت به بودجه دولت، سرمایهگذاری و رفاه خانوارها ایرانی وصل میشوند پس اگر هر وزارتخانه فقط مسئله خودش را حل کند ممکن است مسئله کل سیستم حتی بدتر شود.
** معمار انرژی به جای وزیر!
مسئله انرژی ایران را نمیتوان پشت درهای یک وزارتخانه حل کرد. وزیر نفت مسئول تولید و توسعه نفت و گاز است، وزیر نیرو با داستانهای برق و آب سروکله میزند و در بحرانهای خودش درگیر است، وزارت صمت در سیاست خودرو و صنایع انرژیبر مانده و سازمان برنامه، وزارت اقتصاد و بانک مرکزی نیز هر کدام بخشی از این پازل را در اختیار دارند اما میان این اجزا، یک جای خالی بزرگ دیده میشود؛ چه نهادی باید تصویری کامل از وضعیت کنونی را ببیند؟ …
