به گزارش تابناک، اظهارات اخیر محمدجعفر قائمپناه، معاون اجرایی رئیسجمهور، درباره غنیسازی و شهادت رهبر انقلاب، بیش از آنکه یک تحلیل راهبردی باشد، پرسشهای جدی درباره منطق حاکم بر چنین دیدگاهی ایجاد کرده است. او گفته است اگر میدانست آمریکا قصد دارد رهبر انقلاب را به شهادت برساند، دست از غنیسازی برمیداشت و تأکید کرده که قرار نیست همه شهید شوند، بلکه قرار است ایران بماند.
اما پرسش که مطرح است این است که آیا پاسخ به تهدید دشمن، واگذاری حقوق و توانمندیهای راهبردی کشور است؟ اگر منطق تصمیمگیری این باشد که برای جلوگیری از هر هزینهای باید از حقوق خود عقبنشینی کنیم، آنگاه کافی است طرف مقابل برای هر مطالبهای تهدید بزرگتری مطرح کند تا کشور یک گام دیگر عقب بنشیند. این دیگر «عقلانیت» نیست؛ تبدیل کردن تهدید دشمن به ابزار تعیین سیاست داخلی و خارجی کشور است.
از سوی دیگر، باید پرسید چرا رهبر انقلاب هدف حمله دشمن قرار گرفت؟ بخش مهمی از پاسخ را باید در مواضع صریح ایشان درباره حفظ حقوق هستهای و حق غنیسازی ایران جستوجو کرد. رهبری بارها بر حفظ این حق تأکید کرده بودند و اتفاقاً دشمن نیز همین ایستادگی را یکی از موانع اصلی خود میدانست. بنابراین نمیتوان از یک سو از شهادت رهبری سخن گفت و از سوی دیگر نتیجه گرفت که برای جلوگیری …
