به گزارش خبرنگار تابناک از استان چهارمحال و بختیاری، نگین زاگرس و مروارید آبهای خروشان، این روزها بیش از آنکه با چشمهساران زلالش در خاطرهها بدرخشد، با آمار تلخ غرقشدگی در اذهان نقش بسته است. استانی که نه ساحل دارد و نه موج دریا، اما رودخانههای موذیاش در گرمای تابستان، مهمانان را به سفری بیبازگشت دعوت میکنند.
خبرنگار تابناک در استان چهارمحال و بختیاری، با ورود به این بحران خاموش، پرده از واقعیتهایی پرده برمیدارد که مسئولان را به چالش کشیده و گردشگران را غافلگیر کرده است.
معمای آب شفاف؛ چرا رودخانه فریبدهندهتر از دریاست؟
برخلاف تصور عمومی، عمق کم و شفافیت آب در رودخانههای استان چهارمحال و بختیاری، بزرگترین توهم ایمنی را ایجاد میکن و بسیاری از اتفاقات تلخی که برای گردشگران رخ میدهد، به همین دلیل است.
دکتر «سعید محمدی» هیدرولوژیست و عضو هیات علمی دانشگاه شهرکرد، در گفتوگو با خبرنگار تابناک در استان چهارمحال و بختیاری در این رابطه اظهار کرد: رودخانههای استان، از سنگهای لغزنده و حفرههای پنهان تشکیل شده که با کوچکترین لغزش، شناگر را درون گردابهای مرگبار میکشد.
وی افزود: دمای زیر ۱۰ درجه نیز در عرض ۳ دقیقه باعث گرفتگی عضلات میشود؛ عاملی که ۴۰ درصد تلفات را رقم زده است.
آماری که سکوت را میشکند
بر اساس اسناد محرمانه پزشکی قانونی که برای اولین بار توسط تابناک منتشر میشود، از ابتدای سال ۱۴۰۵ تا ۶ مرداد، دستکم ۱۴ نفر (نه ۱۲ نفر) در آبهای این استان غرق شدهاند که ۱۰ نفر آنان گردشگرانی از استانهای همجوار بودند.
نقاط کور بحران، مناطقی چون «پل زمانخان»، «تنگ گلاب» و «آبشار کوهرنگ» است؛ جایی که نه تنها ناجی غریق مستقر نیست، بلکه حتی سیستم هشدار صوتی نیز وجود ندارد.
از بیتوجهی تا مقاومت فرهنگی
خبرنگار تابناک در یک عملیات میدانی ۷۲ ساعته در حاشیه رودخانه زایندهرود، صحنههای تأملبرانگیزی را ثبت کرد: خانوادههایی که با وجود تابلوهای «شنا ممنوع»، بساط ناهار را در حریم ۲ متری آب پهن کرده بودند.
یک نجاتگر داوطلب با چشمانی خسته در خصوص بیتوجهی گردشگران به تابلوهای هشدار دهنده، تاکید کرد: متأسفانه وقتی تذکر میدهیم، برخی …
