به گزارش "ورزش سه"، سایت فدراسیون والیبال ایران در ادامه گزارشهای متفاوت خود در توضیح تمرینات اینو روزهای تیم ملی نوشت:« در سکوت و خاموشی سالن تمرین، صدای قدمهای آشنایی شنیده میشود؛ روبرتو پیاتزا برگشته است. او ساعتها پیش از آنکه اولین بازیکن پایش را داخل سالن بگذارد، آنجاست. در تاریکی مطلق سالن، تنها مستطیل روشنی که جلب توجه میکند، پنجره بزرگ اتاق اوست که به زمین اشراف دارد. پیاتزا پشت شیشهها غرق در ویدیوهای آنالیز، بازبینی دیتای بازیکنان و طراحی جزییات تمرین پیشروست تا وقتی بقیه میرسند، همهچیز حسابشده باشد.
کمکم با ورود بازیکنان، سکوت سالن جایش را به رفتوآمد و زمزمه میدهد. کشهای تمرین و فومرولرها گوشه و کنار زمین پهن میشوند؛ بچهها مشغول کشش و اجرای برنامههای گرمکردن انفرادی میشوند؛ آرامشی کوتاه، قبل از طوفان اصلی. اما پیاتزا بلافاصله روی زمین آفتابی نمیشود.
او زمان گرم کردن را مثل یک قلمرو شخصی به بازیکنان میسپارد و خودش پشت در بسته اتاقش، با دستیارانش، جزییات برنامه را بالا و پایین میکند. چند دقیقه بعد، وقتی در باز میشود و او با عینک روی چشم و تخته شاسی به دست وارد سالن میشود. لایهای از جدیت روی فضا مینشیند. او با یک «بزن بریم» بلند، همهچیز را کلید میزند. کنار خط میایستد، با عرشیا چند کلمهای میگوید و میخندد؛ یک صمیمیت کوتاه که عمرش فقط تا سوت اول است. اولین پاس بیدقت عرشیا که فرود میآید، عینک پیاتزا روی صورتش جابهجا میشود و شوخیها در کسری از ثانیه دود میشوند و هوا میروند. پیام واضح است: اینجا انضباط ذهنی، قبل از تکنیک مطالبه میشود.
او بچهها را دور خود جمع میکند و شوک اصلی را وارد میکند: «شما فکر میکنید بازیکنان همهفنحریفی هستید و به تنهایی از پس همهچیز برمیآیید، اما ما اینجا هستیم تا یاد بگیریم چطور یک تیم باشیم و مثل یک تیم رفتار کنیم.»
حالا سالن شکل دیگری …
