به گزارش ورزش سه، معمولاً رسیدن یک باشگاه به فینال یک رقابت اروپایی نشانهای از مدیریت مناسب یا حداقل برخورداری از منابع مالی قابل توجه است، اما رایو وایکانو نمونهای کاملاً متفاوت و عجیب است. این تیم که فصل گذشته به فینال لیگ کنفرانس اروپا رسید و مقابل کریستال پالاس شکست خورد، باشگاهی بسیار کمهزینه است که با بودجهای محدود اداره میشود و معمولا ترکیبش را با بازیکنانی از تیمهای پایین جدول یا لیگ دسته دوم میبندد.
با این حال، آنچه وضعیت رایو را عجیبتر کرده، مشکلات مدیریتی و ساختاری این باشگاه است. رسیدن این تیم به فینال یک رقابت اروپایی، با وجود تمام این مشکلات، اتفاقی بزرگ محسوب میشد و میتوانست نویدبخش فصلی جذاب و بلندپروازانه برای ۲۷-۲۰۲۶ باشد، اما شرایط کاملاً برخلاف این تصور پیش رفته است.
اینیگو پرز، سرمربیای که یکی از عوامل اصلی موفقیت پروژه رایو بود، این تابستان راهی ویارئال شد. در ترکیب تیم هم بازیکنانی مثل نوبل مندی و پپ چاواریا به ترتیب راهی هال سیتی و چلسی شدند و اسکار تِرِخو، کاپیتان باسابقه و یکی از مهمترین چهرههای رختکن، بازنشسته شد.
بازیکنان جدید جذب شده هم بیشتر در حد پروژههایی برای آینده هستند و از نظر ورزشی تضمینی ارائه نمیدهند؛ بازیکنانی مثل جورجی تسیتایشویلی، وینگر گرجستانی که پس از جدایی از دیناموکیف به صورت آزاد به رایو پیوست و جوزوا فِرتراود، مدافع جوانی که از کاسِتلون در دسته دوم اسپانیا به این تیم آمد.
رایو دیگر ورزشگاه ندارد!
مشکل اصلی اما ترکیب تیم نیست. رایو وایکانو سالهاست با چنین شرایطی در بازار نقلوانتقالات کنار آمده و بخش استعدادیابی و جذب بازیکن این باشگاه عملکرد قابل قبولی داشته است. مشکل اصلی در مدیریت باشگاه است؛ مدیریتی که مدتهاست با انتقاد شدید هواداران مواجه شده است.
رائول مارتین پرسا، رئیس باشگاه، به شدت با انتقاد مواجه شده است. رایو وایکانو در حال حاضر حتی ورزشگاه مناسبی برای برگزاری مسابقات …
