آکلیوش در این دیدار در خط حمله و در کنار دزیره دوئه و خویچا کواراتسخلیا در نقش مهاجم کاذب یعنی پست همیشگی عثمان دمبله به کار گرفته شد. او با وجود تجربه کم در مسابقات فینال، بدون استرس وارد زمین شد و لمس توپهای اولیهاش با اطمینان همراه بود.
این بازیکن با عبور از خط دفاعی متراکم حریف، با بازیکنانی نظیر ژوائو نوس ترکیبهای موفقی ساخت و خطاهای تاکتیکی متعددی از مدافعان حریف گرفت.
تحرک بالا و توانایی بازی در چند پست مختلف از ویژگیهای برجسته آکلیوش است که لوئیس انریکه به آن علاقه زیادی دارد. او با نفوذ به عمق و ایجاد فضا برای بالهای تیم، عملکرد متحرکی داشت، اما در اقدامات فردی کمی محافظهکارانه عمل کرد. با توجه به این که او تنها پنج روز با تیم تمرین کرده بود، هماهنگی کامل او با سایر بازیکنان زمان میبرد و به همین دلیل در بین دو نیمه جای خود را به عثمان دمبله داد.
با این حال، انعطافپذیری و تکنیک آکلیوش نشان داد که او ابزار لازم برای تبدیل شدن به مهرهای کلیدی در برنامههای لوئیس انریکه را دارد و فرصت بعدی او برای درخشش میتواند مسابقه سوپرجام فرانسه مقابل لانس باشد.
