این بحران در ماه می با شکست ۳ بر ۲ مقابل بلگرانو در فینال تورنئو آپرتورا آغاز شد. با این حال، پس از وقفه جام جهانی ۲۰۲۶، تیم نتوانست واکنش نشان دهد. برعکس، آنها در جام حذفی آرژانتین ۳ بر ۱ مقابل آلدوسیوی شکست خوردند و سه بازی اول کلوسورا را هم با اختلاف حداقل گل مقابل باراکاس سنترال، خیمناسیا و روساریو سنترال واگذار کردند.
جدیدترین ناکامی، شکست ۱ بر صفر مقابل روساریو سنترال در ورزشگاه مونومنتال بود که ریور را به رکورد پنج شکست متوالی در مسابقات تحت نظارت فدراسیون فوتبال آرژانتین رساند؛ اتفاقی که در طول تاریخ این باشگاه تنها یک بار در سال ۱۹۱۱ و در دوران آماتور رخ داده بود. همچنین این تیم پس از باخت در سه بازی اول کلوسورا، با بدترین شروع تاریخ خود در یک لیگ برابری کرد.
وضعیت در جدول ردهبندی بهویژه نگرانکننده است: صفر امتیاز و رتبه آخر گروه آتلانتیک. حاشیه امنیت در حال از بین رفتن است و دیدار بعدی مقابل تیگره حکم اضطراری پیدا کرده است. یک شکست دیگر به معنای ثبت بدترین روند ناکامی در مسابقات داخلی در تاریخ ریور خواهد بود.
اوتامندی، یکی از چهرههای ناکام
در میان این بحران، چهرهای وجود دارد که این شرایط منفی را به طور ویژهای حس میکند: نیکولاس اوتامندی. مدافع وسط سابق بنفیکا پس از جام جهانی ۲۰۲۶ لیسبون را برای پذیرش چالشی جدید در دوران حرفهای خود به مقصد بوئنوس آیرس ترک کرد، اما شروع او در ریور فرسنگها با انتظارات فاصله دارد.
این ملیپوش آرژانتینی در سه بازی اخیر مرتکب سه اشتباه مستقیم منجر به گل شده است؛ آماری بسیار سنگین برای بازیکنی با تجربه او. جدیدترین اشتباه او حتی تعیینکننده بود: مقابل روساریو سنترال، او گل به خودی زد تا همان صحنه رقمزننده شکست ۱ بر صفر تیمش شود.
در سکوها نیز صبر هواداران در حال لبریز شدن است. سوتهای اعتراضی و شعارها علیه تیم و مدیران پس از شکست مقابل روساریو سنترال شدت یافته است.
ریور اکنون یک شانس فوری برای متوقف کردن این سقوط دارد. اگر آنها نتوانند این کار را انجام دهند، این بحران دیگر فقط یک مقطع بد نخواهد بود، بلکه رسماً تاریخی خواهد شد.
