البته مصاحبه پرسپولیسیها در میکسدزون و تماس خبرنگاران با مسئولان و اعضای تیم بعد از ترک ورزشگاه توسط آنها موید مسئله متفاوتی بود. اول اینکه سرخپوشان اعلام کردند اورونوف به خاطر گرفتن 20 دقیقه ماساژ راهی رختکن شده بود تا در نیمه دوم هنگام کردن دچار مشکل همسترینگ نشود. همچنین شواهدی وجود دارد که نشان میدهد او در جشن پایان مسابقه حضور داشته و اگرچه حضورش فعال نبوده اما به هر حال نمیتوان گفت که در جشن حاضر نبوده است.
اما با تمام این توضیحات، گمانه اولیه، قابل تائید است. اورونوف از نیمکتنشینی ناراضی است و این نه یک خبر بلکه یک برداشت منطقی از رفتار درونی یک فوقستاره است. بازیکنی که همیشه و همهجا دوست دارد بازی کند و فیکس باشد و اگر ناراحت نشود، جای شک و تردید است. به یاد بیاورید که 20 سال پیش رولاند کخ، سرمربی آلمان استقلال در مورد اعتراض علی سامره به تعویضش چه گفت، وقتی که سامره به شکلی علنی و مقابل دوربینهای تلویزیونی این اعتراض را نشان داد و با بیمیلی زمین را ترک کرد و جای خود را به بازیکن دیگری داد.
کخ در آن زمان برخوردی متفاوت با این اعتراض علی سامره داشت. او گفت که اگر سامره ناراضی و ناراحت نمیشد، تعجب میکرد. چرا که او ستاره خط حمله استقلال است و دستمزد خوبی دریافت میکند و باید همیشه میل به حضور در زمین را در تمام 90 دقیقه داشته باشد. پس این یک رفتار طبیعی از سوی اوست. هرچند که در نهایت همه (و به خصوص هواداران) باید به تصمیم سرمربی احترام بگذارند و او را مسئول تیم بدانند.
برای یادآوری بیشتر، باید به بازی لیورپول - وستهم برگشت. جایی که محمد صلاح هنگام ورود به زمین به عنوان بازیکن تعویضی، درگیری لفظی شدیدی با یورگن کلوپ داشت و در نهایت هم مشخص شد که همه چیز از نشستن روی نیمکت و فیکس نبودن نشات گرفته بود. ماجرا البته خیلی زود به پایان رسید اما آنچه در مقابل دوربینهای تلویزیونی گذشته بود، از یاد هیچکس نرفت. البته این چیزی بالاتر از موضوعی است که برای اورونوف پیش آمده و حتی در حالت بدبینانه هم برخوردهای اورونوف کسری از چیزی که مو صلاح به نمایش گذاشت، نیست. مقصود اینکه در طبیعت یک فوقستاره به صورت پیشفرض حضور ثابت در ترکیب تیم وجود دارد و اگر روزی این پیشفرض را از ذهن خود پاک کند، باید آن برچسب را هم از پشت نامش بردارد.
اما این مسئله برای اورونوف وجود دارد و سرمربی پرسپولیس به عنوان مسئول فنی و انضباطی تیم، دغدغههای دیگری را در ذهن دارد. همانطور که در این چند ماه توانسته موقعیت خود و تیمش را به جایی برساند که خبری از مسائل، درگیری و تنشهای فصول قبلی دیگر وجود نداشته باشد. این بار هم حتی ممکن بود اگر اورونوف کمی لغزش بیشتری داشته باشد، پای کمیته انضباطی باشگاه به مسئله باز شود اما فعلا برای سرمربی پرسپولیس این یک دغدغه شیرین و در عین حال دشوار است که چگونه 11+5 بازیکن خود در هر مسابقه را از بین 22 چهره آماده برگزیند.
این فصل هواداران پرسپولیس باید خود را آماده تحمل نیمکتنشینی ستارههای مورد علاقه خود کنند. با ذکر این نکته که تنها پیام نیازمند و تا حدی ابوالفضل جلالی در تیم فعلی بدون جانشین هستند، 18 بازیکن مختلف برای 9 پست دیگر را ببینید:تیم اول:
پیام نیازمند
ابوالفضل جلالی، مهدی زارع، حسین کنعانی، مجید عیدی
پویا پورعلی، محمد خدابنده لو، مهدی محبی، محمد عمری
علی علیپور، تیوی بیفوما
تیم دوم:
پیام نیازمند
ابوالفضل جلالی، دانیال ایری، حسین ابرقویی، مهدی تیکدری
مارکو باکیچ، پوریا لطیفیفر، اوستون اورونوف، امیرحسین محمودی
ایگور سرگیف، پوریا شهرآبادی
* یاسین سلمانی، علیرضا عنایت زاده، یعقوب براجعه، دنیل گرا، محمدحسین صادقی و کوروش اژدهاکش بازیکنانی هستند که در این دو تیم جا نشدند
به عبارتی اوستون اورونوف حداقل شش رقیب برای حضور در ترکیب خواهد داشت و قرارداد 200 میلیارد تومانی هم تضمینی برای بازی او نخواهد بود. سرمربی سرخپوشان احتمال انتظار دارد که اورونوف بیشتر بدود، تحریک مضاعفی داشته باشد و خود را در قالب تیمی تعریف کند که او تفاوتی با دیگران در آن نخواهد داشت. خصوصا اینکه مشتریان خارجی حال حاضر او حداکثر نیمی از این عدد را به عنوان دستمزد به او پرداخت میکنند.
پس اگر هوادار پرسپولیس هستید، باید آماده شوید که هر هفته، یک تیم کامل از بازیکنانی که شاید آنها را دوست داشته باشید، روی نیمکت بنشینند. تازه سرخپوشان در این مسابقه برنده شدند و ممکن است در مسابقه دیگری پیروزی به دست نیاید. آن زمان تابآوری بیرون نشستن بازیکنانی که احتمالا برخی معتقد خواهند بود که میتوانستند نتیجه را به طرز دیگری تغییر بدهند، اهمیت بیشتری هم خواهد داشت. چیزی که برای ادامه مسیر بیحاشیه برای تیم فوتبال پرسپولیس لازم و ضروری است.
سرخپوشان در این فصل در عین جوانی تیمی پرمهره در اختیار دارند و در فصلی که ممکن است تعداد مسابقات آنها به 40 بازی برسد، هرکسی کم و بیش سهم خود را از کیک بزرگ فصل 1405-06 به دست خواهد آورد و البته احتمالا از آن سیر نخواهد شد. آنچه برای مهدی تارتار اهمیت دارد، موضوعی است که او در قالب یک تیم تعریف کرده و انتظار دارد که بازیکنان در عین تشنگی برای بازی و هواداران در عین تمایل به تماشای بازیکنان مورعلاقه، آن را رعایت کنند.
برای سرمربی پرسپولیس هم این یک چالش ویژه خواهد بود. او که اغلب در تیمهایی با بودجه انقباضی کار کرده و تلاش داشته تا تیمی یکدست بسازد، حالا سر و کله زدن هفتگی با هر بازیکن نامدار، یک مسئله تکراری خواهد بود. بازیکنانی که میخواهند بیشتر بازی کنند و او که دوست دارد بهترین بازیکنان را به زمین بفرستد. یک نبرد هرروزه که از تمرین به رختکن خواهد رسید، جایی که اسامی 11 بازیکن آنجا اعلام میشود.
