در متن یادداشت او آمده است:«شما خیلی جوان هستید، اما در سالهای ابتدایی هزاره جدید، ما گاهی از آهنگهای بسیار بدی لذت میبردیم که توسط چهرههای معروف مجلات زرد و برنامههای تلویزیونی سطح پایین خوانده میشدند. یک آهنگ مشخص، شنبه بعد از بازی رئال مادرید در بوداپست به ذهنم آمد و از آن زمان دیگر از سرم بیرون نرفته است.مضمون تکرارشونده آن این بود:«من تغییر نکردم، من تغییر نکردم.»
بعید میدانم ژوزه مورینیو آن ترانه و ملودی کاملاً بیارزش را بشناسد اما پیامش کاملاً با مورینیو جور درمیآید. نه، «آقای خاص» تغییر نکرده و به نظرم هیچوقت هم تغییر نخواهد کرد.
او از یک مصاحبه کوتاه با رئال مادرید تیوی استفاده کرد تا اولین تذکر فصل را به برناردو سیلوا بدهد. هافبک پرتغالی در دیدار مقابل فرنتس واروش برای نخستین بار با پیراهن رئال مادرید به میدان رفت و مورینیو از شرایط بدنی نامناسب او انتقاد کرد.
این یکی از همان جملات بسیار حسابشدهای بود که در ظاهر ساده به نظر میرسند، اما پیامی بسیار تند و مستقیم در خود دارند؛ آن هم با چهرهای که انگار مربی هیچوقت حتی یک بشقاب هم نشکسته است!
مورینیو در نخستین دوره حضورش در رئال مادرید همینگونه بود و در دوره دوم نیز همینطور خواهد بود. او شاید برای ایجاد انگیزه از بازیکنانش علناً انتقاد میکند و منتظر واکنش آنها در زمین میماند.
این روش برای بعضی از بازیکنان جواب داد؛ کریم بنزما یکی از نمونههای آن بود. این شیوه مدیریت یک تیم ممکن است آزاردهنده باشد، اما در نهایت، خوشحالیم که مورینیویی که برگشته، همان مورینیوی همیشگی است؛ بدون سورپرایزهای بد و بدون سورپرایزهای خوب.»
