به گزارش ورزش سه، برای اینکه سهراب بختیاریزاده را در ردیف مربیان صاحب نام فوتبال ایران بنامیم، شاید هنوز زود باشد اما کسب موفقیت در ورزش، خصوصا فوتبال، صرفا ارتباط مستقیمی با داشتن یک رزومه پرطمطراق ندارد، گاهی یک مربی برای ساختن اعتبارش، به فرصتی کافی احتیاج دارد، فرصتی که در آن بتواند نشان بدهد چه میخواهد، چگونه میخواهد و برای رسیدن به آن چه مسیری را انتخاب کرده است.
به نظر می رسد سهراب، بالاخره پس از تجربه دو مقطع کوتاه، این بار در استقلال فرصتی کافی را پیدا کرده و نخستین ۲۴ ساعت مهم او، از نشست خبری پیش از بازی تا نشست خبری بعد از مسابقه، نشانههایی جدی از این مجال و مسیر را داشت.
۲۴ ساعت برای ساختن یک تصویر تازه
استقلال در نخستین بازی فصل بیستوششم بازی های با ارایه یک بازی تماشایی با چهار گل از سد مس شهر بابک گذشت، اما اگر قرار باشد ارزش این مسابقه را فقط در عدد چهار روی تابلو خلاصه کنیم، بخش مهمی از اتفاقی را که در استقلال رخ داده است را از کف دادهایم.
اهمیت این بازی برای مدافع خوش استایل اسبق تیم ملی و استقلال صرفاً کسب سه امتیاز این بازی نبود، او باید در نخستین گام نشان میداد که برای تیمی با این اندازه از فشار و توقع، چه تصویری در ذهن دارد.
سهراب قبل از سوت آغاز، تکلیفش را روشن کرد
سهراب پیش از آنکه به سوال خبرنگاران پاسخ دهد، ابتدا تکلیف خودش را با خبرنگاران روشن کرد. سکوت قبلیاش را توضیح داد و تلاش کرد نشان دهد اگر در مقطعی سکوت کرده، مسئلهای با رسانهها نداشته است.
همین رفتار ساده، در واقع نخستین نشانه از رویکردی بود که او در ادامه هم دنبال کرد، پاسخ دادن، توضیح دادن و وارد شدن به گفتوگو، بدون آنکه بخواهد فضای نشست خبری را به میدان جدل یا گلایه تبدیل کند.
او حتی زمانی که خبرنگاری سؤال مناسبی مطرح میکرد، از کیفیت سؤال تشکر میکرد، رفتاری که شاید در ظاهر جزئی باشد اما در ارتباط یک مربی با رسانهها، معنا دارد.
وقتی جوانها، بخشی از نقشه استقلال شدند
اما بخش مهمتر صحبتهای او، جایی بود که درباره بازیکنان جوان استقلال حرف زد.
او نام بازیکنان جوانش را تکتک به صورت کامل بر زبان آورد. در واقع وقتی یک مربی در باشگاهی مانند استقلال، پیش از اولین بازی فصل درباره بازیکنان …
