پرسپولیس برای جذب این مدافع جوان، حدود ۸۰۰ هزار دلار بابت رضایتنامه به اخمت گروژنی پرداخت کرد. مبلغی که نشان میدهد مدیران باشگاه و البته مهدی تارتار، زارع را صرفا یک خرید آیندهدار نمیبینند. او قرار است از همین امروز یکی از مهرههای اصلی خط دفاع باشد.
البته داستان زارع و تارتار از پرسپولیس شروع نشده است. فصل گذشته همین سرمربی در گلگهر فرصت درخشش را به مدافع ۲۱ ساله داد و عملکرد او آنقدر چشمگیر بود که خیلی زود به تیم ملی هم رسید. حالا این همکاری دوباره در پرسپولیس از سر گرفته شده و تارتار امیدوار است همان روند موفق این بار در تیمی با فشار و توقعی به مراتب بیشتر ادامه پیدا کند.
اما مهمترین ویژگی زارع فقط سن کم یا تجربه لژیونر شدن نیست. فوتبال ایران بیش از هر لیگ دیگری در آسیا روی نبردهای هوایی و فوتبال فیزیکی حساب میکند، چه در دفاع از ضربات ایستگاهی و ارسالها و چه در حمله روی کرنرها. حضور مدافعی با این قامت، به پرسپولیس برتری قابل توجهی در هر دو فاز میدهد. تیمی که در چند فصل گذشته بارها روی توپهای هوایی آسیب دیده و این ضعف، به یکی از دغدغههای همیشگی هوادارانش تبدیل شده بود.
شاید به همین دلیل هم باشد که تارتار تصمیم گرفت مسیر متفاوتی را در قلب خط دفاع انتخاب کند. مرتضی پورعلیگنجی از فهرست او کنار رفت و زارع، شاگرد مورد اعتمادش، جای او را گرفت. این فقط یک جابهجایی نفر به نفر نیست و شاید تغییر نگاه به ساختار دفاعی پرسپولیس باشد. اگر زارع بتواند همان کیفیتی را که در گلگهر و چند اردوی تیم ملی نشان داد، در پیراهن سرخ هم تکرار کند، آن تصویر ساده تمرین در ارزروم شاید اولین قاب از مدافعی باشد که قرار است سالها سایه بلندش روی محوطه جریمه پرسپولیس دیده شود.
