به گزارش “ورزش سه” تیم امید ایران در شرایطی خود را برای حضور در بازیهای آسیایی ناگویا آماده میکند که انتخابهای حسین عبدی در فهرست اولیه این تیم، یک نکته قابل توجه را به همراه دارد. توجه به بازیکنانی که از نظر سنی میتوانند در سالهای آینده نیز بخش مهمی از پروژه تیم امید باشند.
در ۲۵ اردیبهشت ۱۴۰۵، فهرست ۶۰ نفره تیم امید ایران برای حضور در مسابقات ناگویا ارسال شد. طبق اطلاعاتی که به دست آمده، بخش قابل توجهی از این فهرست را بازیکنان جوان زیر ۲۱ و زیر ۲۲ سال تشکیل میدهند؛ بازیکنانی که بسیاری از آنها پیشتر در تیمهای نوجوانان و جوانان ایران زیر نظر حسین عبدی کار کردهاند.
عبدی ظاهراً قصد دارد بازیکنانی را از همین حالا وارد چرخه تیم امید کند که با حفظ شرایط سنی، در مسیر مقدماتی المپیک ۲۰۲۸ نیز امکان همراهی این تیم را داشته باشند.
بازیهای آسیایی ناگویا برای تیم امید ایران میتواند صرفاً یک تورنمنت نباشد. این رقابتها از بُعد فنی و ساختن نسل جدید تیم امید، فرصتی برای حسین عبدی خواهد بود تا بازیکنان مورد نظرش را در سطحی بالاتر محک بزند و هسته اصلی تیمی را شکل دهد که در ادامه باید برای رسیدن به المپیک ۲۰۲۸ آماده شود.
یکی از ریسکهای بزرگ این پروژه، کنار گذاشتن برخی بازیکنان باتجربهتر و اعتماد بیشتر به نسل جوان است؛ اما در مقابل، این تصمیم میتواند یک مزیت مهم داشته باشد. ایجاد هماهنگی و تجربه مشترک برای بازیکنانی که قرار است چند سال در کنار یکدیگر رشد کنند.
*بازیکنانی مانند امیرمحمد رزاقینیا، اسماعیل قلیزاده، پوریا شهرآبادی، پوریا لطیفیفر، فرزین معاملهگری، مهدی مهدوی، دانیال ایری، محمد خلیفه، آرشا شکوری، ابوالفضل کوهی، علیرضا هماییفر، یاسین جرجانی، عباس کهریزی و… از جمله نفراتی هستند که نامشان در این فهرست دیده میشود و از نظر سنی میتوانند در صورت ادامه این پروژه، در مسیر مقدماتی المپیک نیز در اختیار تیم امید باشند. بازیکنانی که هر کدام حالا جزو بازیکنان ثابت تیمهای لیگ برتری خود هستند.
*البته کادر فنی تیم امید ایران تصمیم جذابتری هم در ذهن دارد. بازیکنانی مثل محمدامین حزباوی، جواد حسیننژاد، سعید سحرخیزان و … تا هنگام برگزاری مقدماتی صعود به المپیک و همچنین بازیهای المپیک، شاید شرایط سنی متفاوتی داشته باشند و در چهارچوب لیست امید قرار نگیرند. به همین دلیل کادر فنی تصمیم دارد به واسطه نزدیکی سنی و همچنین تجربهای که این بازیکنان در تیم امید دارند و با شرایط آشنا هستند، آنها را به عنوان سهمیه بزرگسال در ترکیب خود مورد استفاده قرار دهد.
البته این تصمیم بدون ریسک نیست. اعتماد به بازیکنان کمتجربه ممکن است در کوتاهمدت هزینه داشته باشد و نتیجه در ناگویا مطابق انتظار پیش نرود. اما عبدی ظاهراً حاضر است بخشی از این ریسک را بپذیرد تا در بلندمدت تیمی در اختیار داشته باشد که بازیکنانش سالها کنار یکدیگر بازی کردهاند.
ایران برای آخرین بار در المپیک ۱۹۷۶ مونترال حضور داشت و از آن زمان، صعود به رقابتهای فوتبال المپیک به یکی از طولانیترین حسرتهای فوتبال کشور تبدیل شده است.
