به گزارش آفتاب نیوز،
معبد مهر در جنوب روستای ورجوی و در فاصله حدود هفت کیلومتری مراغه قرار دارد و مجموعهای شامل نیایشگاه، گورستان تاریخی، چلهخانه و فضاهای صخرهای را دربرمیگیرد. این اثر در سال ۱۳۵۶ با شماره ۱۵۵۶ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
ساختار متفاوت این بنا، مهمترین ویژگی آن به شمار میرود؛ زیرا بخش اصلی نیایشگاه۸ در دل صخره و زیر زمین ایجاد شده و حجاری دقیق دیوارهها، اتاقها و نورگیرهای سنگی، جلوهای کمنظیر به آن بخشیده است. طول فضای نیایشگاه از ورودی تا محرابه حدود ۳۸ متر گزارش شده و در بخشهایی از آن، فضاهای گنبددار و نورگیرهای مدور در دل سنگ ایجاد شده است.
این محوطه در سال ۱۳۵۳ توسط باستانشناس فقید، پرویز ورجاوند، شناسایی و کروکی آن تهیه شد؛ با این حال، پژوهشگران معتقدند به دلیل محدود بودن کاوشهای باستانشناسی، هنوز بخشهایی از ظرفیت تاریخی و معماری این محوطه ناشناخته باقی مانده است.
معبد مهر در دوره باستان با آیین مهرپرستی ارتباط داشته و در دوره اسلامی نیز کاربری مذهبی آن ادامه یافته است. وجود کتیبهها و آیات قرآن بر بخشهایی از دیوارههای سنگی، نشاندهنده تغییرات و تداوم کارکرد آیینی …
