به گزارش آفتاب نیوز،
یادداشت ـ ناصر غلامی هوجقان /اگر فردا یک بحران گسترده و چندلایه، همزمان چند نقطه تبریز را درگیر کند، آیا شهر میتواند خودش را اداره کند، مردم را نجات دهد و خدمات حیاتی را حفظ کند؟
این پرسشی است که باید پیش از حادثه به آن پاسخ داد.
بحران فقط زلزله نیست
وقتی صحبت از مدیریت بحران میشود، ذهن بسیاری از ما بلافاصله به سمت زلزله میرود.
اما بحران میتواند شکلهای بسیار متفاوتی داشته باشد.
یک بارش شدید میتواند آبگرفتگی گسترده ایجاد کند.
یک سیلاب میتواند راههای ارتباطی را ببندد.
یک کولاک سنگین میتواند دهها خودرو را در جاده گرفتار کند.
یک آتشسوزی گسترده میتواند چند ساختمان را همزمان درگیر کند.
یک حادثه صنعتی میتواند منطقهای را تحت تأثیر قرار دهد.
یک تصادف زنجیرهای میتواند در چند دقیقه تعداد زیادی مصدوم ایجاد کند.
و حتی یک حادثه کوچک، اگر در زمان نامناسب و در نقطه نامناسب رخ دهد، میتواند به یک بحران بزرگ تبدیل شود.
پس مدیریت بحران یعنی آمادگی برای مجموعهای از احتمالات، نه یک حادثه خاص.
سیل؛ خطری که نباید دستکم گرفته شود
تبریز در سالهای مختلف بارها شاهد بارشهای شدید و آبگرفتگی بوده است.
در چنین شرایطی، مسئله فقط حجم بارندگی نیست.
باید پرسید:
اگر بارندگی شدید همزمان در چند نقطه شهر اتفاق بیفتد چه؟
آیا مسیرهای سیلابی و نقاط پرخطر دقیقاً شناسایی شدهاند؟
آیا کانالها و مسیرهای دفع آب آمادگی لازم را دارند؟
اگر معبری زیر آب برود، چه کسی مسئول مسدود کردن آن است؟
اگر خودروها گرفتار شوند، چه تعداد تیم امدادی میتوانند همزمان وارد عملیات شوند؟
و اگر سیلاب به تأسیسات برق، گاز یا سایر زیرساختها آسیب بزند، برنامه واکنش چیست؟
سیل فقط آب نیست؛ زنجیرهای از بحرانهای بعدی است.
برف و کولاک؛ بحران آرام اما خطرناک
تبریز با زمستانهای سرد و بارش برف بیگانه نیست.
اما بحران زمانی شکل میگیرد که برف سنگین با یخبندان، ترافیک، قطعی برق و اختلال در حملونقل همزمان شود.
در چنین شرایطی سؤال این است:
آیا ماشینآلات برفروبی به اندازه کافی آمادهاند؟
آیا اولویتبندی …
