سرانجام مقصد رامین رضاییان مشخص شد و ستاره تیم ملی بعد از جدایی از استقلال، دوباره به فولاد برگشت؛ تیمی که رامین در نیمفصل دوم فصل گذشته راهی آن شد، درخشش فوقالعادهای داشت، دوباره به تیم ملی رسید و در نهایت راهی جام جهانی شد. رضاییان بعد از پایان کارش با استقلال، یکی از گزینههای مورد توجه پرسپولیس هم بود و مذاکراتی بین دو طرف انجام شد، اما در نهایت توافقی شکل نگرفت تا این انتقال منتفی شود و رامین این بار فولاد را به عنوان مقصد جدیدش انتخاب کند.
پیمان حدادی، مدیرعامل پرسپولیس، هم درباره این مذاکرات توضیح داد و تأکید کرد که باشگاه با رضاییان مذاکره کرده، اما جذب او با سیاستهای نقلوانتقالاتی پرسپولیس همخوانی نداشته است. حدادی در این باره گفت: «او بازیکن قابل احترامی است ولی در سیاست کاری ما نبود از یک سن بیشتر بازیکن جذب کنیم.» در واقع یکی از دلایل اصلی منتفی شدن بازگشت رامین به پرسپولیس، سیاست جوانگرایی این باشگاه بود؛ پرسپولیس در این پنجره تصمیم گرفت بازیکن بالای ۳۰ سال جذب نکند و تا اینجا هم به این سیاست پایبند مانده است.
دلیل دوم، اما بحث مالی بود؛ رضاییان برای بازگشت به پرسپولیس حتی حاضر شد نسبت به پیشنهاد و قرارداد قبلیاش تخفیف قابل توجهی بدهد، اما رقم نهایی همچنان بالاتر از سقف بودجه پرسپولیس قرار داشت. حدادی هم تأکید کرد که عدد درخواستی رامین از پرسپولیس کمتر از پیشنهاد سایر باشگاهها بود، اما همچنان از سقف تعیینشده توسط سرخها فاصله زیادی داشت. پرسپولیس حاضر بود برای جذب رضاییان رقمی در محدوده بالاترین دستمزدهای تیم پرداخت کند؛ یعنی در سطح قرارداد بازیکنانی مثل محمدحسین کنعانیزادگان، علی علیپور و پیام نیازمند که همگی ملیپوش و حاضر در جام جهانی بودهاند، اما رقم مورد نظر رضاییان همچنان با سقف مدنظر باشگاه فاصله داشت؛ بنابراین بازگشت رامین به پرسپولیس نه به دلیل عدم تمایل فنی، بلکه در نهایت به دو مسئله خورد؛ سیاست باشگاه برای جذب نکردن بازیکنان بالای ۳۰ سال و اختلاف مالی. حالا رامین دوباره پیراهن فولاد را بر تن میکند؛ همان تیمی که آخرین بار با درخشش در آن توانست مسیر بازگشتش به تیم ملی و جام جهانی را هموار کند.
