در میان روحانیون فعال در عرصه سیاست ایران، نام سید محمدباقر خرازی بیش از هر چیز با مواضع متفاوت، اظهارنظرهای جنجالی و تلاش نافرجام برای ورود به رقابتهای ریاستجمهوری گره خورده است. او که از خانوادهای شناختهشده و بانفوذ در جمهوری اسلامی برخاسته، طی سه دهه گذشته کوشیده است جایگاهی مستقل برای خود در فضای سیاسی و مذهبی ایران تعریف کند؛ جایگاهی که همواره با حاشیههای فراوان همراه بوده است.
در تازه ترین اظهارات منتشر شده از سوی او ادعای ۲۸ بار استعفای مسعود پزشکیان از سمت ریاست جمهوری مطرح شد. او مدعی شده بود که رهبر انقلاب تاکید کردند که در صورت یکبار تکرار دیگر استعفا از جانب رییس دولت چهاردهم، این استعفا را قبول میکنند. این ادعا هم از جانب مسعود پزشکیان تکذیب شد و هم دفتر رهبر انقلاب آن را کذب خواند.
سید محمدباقر خرازی متولد هفتم تیر ۱۳۴۰ در قم است. وی فرزند آیتالله سید محسن خرازی، از استادان حوزه علمیه قم و عضو مجلس خبرگان رهبری، به شمار میرود. خانواده خرازی از خاندانهای شناختهشده روحانیت ایران هستند. برادر او، سید صادق خرازی، از دیپلماتهای باسابقه جمهوری اسلامی است و عمویش، کمال خرازی، سالها در رأس دستگاه دیپلماسی ایران قرار داشت. همچنین از طریق پیوندهای خانوادگی، این خاندان با خانواده رهبر جمهوری اسلامی نیز نسبت سببی پیدا کرده است
خرازی تحصیلات حوزوی خود را در قم گذراند و به تدریس دروس خارج فقه و اصول پرداخت. او علاوه بر فعالیتهای آموزشی، مجموعههایی همچون مدرسه اجتهادیه محسنیه و مدارس امام هادی(ع) را بنیان گذاشت و سالها در تربیت طلاب فعالیت داشته است. همزمان با فعالیتهای حوزوی، وارد عرصه رسانه نیز شد و مدیریت روزنامه «حزبالله» را بر عهده گرفت.
یکی از مهمترین فعالیتهای سیاسی وی، دبیری کل تشکلی با عنوان «حزبالله ایران» است؛ تشکلی که از اوایل دهه ۱۳۷۰ فعالیت خود را آغاز کرد و خرازی همچنان دبیرکل آن محسوب میشود. این حزب هرگز به یکی از جریانهای اصلی سیاست ایران تبدیل نشد، اما با صدور بیانیهها و مواضع تند در مسائل داخلی و خارجی، نام خود را در فضای سیاسی حفظ کرد.
