در سایه اقتصاد نفتی، ضعف سرمایهگذاری داخلی و ناتوانی حاکمیت عراق در ایجاد اشتغال، شتابدهندههای غربی با نفوذ در اقتصاد این کشور، از طریق توسعه استارتاپها به بازتولید وابستگی اقتصادی و فرهنگی عراق در نسل جوان این کشور میپردازند.
عراق کشوری نفتی
پس از اکتشاف نفت در عراق، این منبع همواره نقش جدی در اقتصاد این کشور ایفا کرده است. این نقش به مرور زمان و به ویژه از سال ۱۹۹۱ و جنگ خلیج فارس افزایش یافته است. از جمله دلایل این اتفاق میتوان به سیاستهای اشتباه حاکمان آمریکایی عراق در ابتدای اشغال این کشور در تغییر ناگهانی و بدون مقدمهسازی ساختار اقتصادی دولتی این کشور به یک نظام نئولیبرال، عوارض زیرساختی ناشی از اشغال و بحرانهای داخلی چون بحران درگیری داخلی (2006-2007) و بحران داعش (2014)، فساد سیاسی و اقتصادی سیستماتیک و وجود بحرانهای جهانی چون همهگیری ویروس کرونا (2020) در طی دو دهه اخیر اشاره کرد. در این میان همزمان با افزایش نقش نفت در اقتصاد عراق، به مرور به دلیل درگیری این کشور با رانت نفتی و همچنین آسیبدیدن زیرساختهای صنعتی و ارتباطاتی آن، نقش صنعت و کشاورزی کاهش یافت.
آسیب دیدن صنایع مختلف، نیاز به تامین کالاهای موردنیاز عراق را از طریق واردات در اکثر زمینهها از جمله موادغذایی، بهداشتی، پزشکی و پتروشیمی افزایش داده است. تامین منابع مالی بهمنظور حفظ شرایط قابل قبول اقتصادی این کشور و همچنین اهمیت وجود رانت نفتی در حفظ نظام سیاسی این کشور که مبتنی بر دموکراسی توافقی است، سبب شده تا تمامی دولتهای عراق جدید، تلاش نمایند تا درآمدهای نفتی را افزایش دهند.
عراق کشوری جوان
رشد درآمدهای نفتی، نقش دولت را در اقتصاد کشوری با ویژگیهای خاص جمعیتی چون عراق افزایش داده است. عراق، کشوری جوان با تقریبا 46 میلیون نفر جمعیت است1. رشد جمعیت عراق طی دو دهه اخیر همواره مثبت بوده و در یازدهسال گذشته بهطور میانگین عدد 2.68 را ثبت کرده است2. میانگین سنی مردم این کشور، 20.6 است3؛ همانطور که در نمودار شماره(4) قابل مشاهده …
