هوش مصنوعی در مدت کوتاهی از یک فنآوری تخصصی به ابزاری قابل استفاده در بسیاری از فعالیتهای روزمره حقوقی تبدیل شده است؛ از جستوجوی منابع و خلاصهسازی اسناد گرفته تا تهیه پیشنویس قراردادها، لوایح و نظریههای حقوقی. تجربه نهادهای حرفهای وکالت نیز نشان میدهد که بحث اصلی دیگر بر سر پذیرش یا رد این فنآوری نیست، بلکه مسئله مهمتر، چگونگی استفاده حرفهای، مطمئن و مسئولانه از آن است.
برای حرفه وکالت، این موضوع از یک جهت اهمیت ویژه دارد: وکیل در جریان انجام وظیفه به اطلاعاتی دسترسی پیدا میکند که گاه خصوصیترین اطلاعات مالی، خانوادگی، تجاری یا شخصی موکل است. بنابراین پرسش اصلی این است که چگونه میتوان از ظرفیت هوش مصنوعی برای افزایش سرعت و کیفیت خدمات حقوقی بهره گرفت، بیآنکه اعتماد موکل، محرمانگی اطلاعات پرونده و استقلال حرفهای وکیل مورد آسیب واقع شود.
محرمانگی؛ اصلی قدیمی با چالشی جدید …
