وی در سایت متعلق به خودش با اشاره به اینکه گفته بود نباید به رهبری کاری داشته باشیم نوشت: اگر میخواهید بدانید چه کسی واقعا معتقد است نباید به رهبری کاری داشته باشیم به روزهای انتخابات سال ۸۴ بروید و از یک کاندیدا بپرسید که در صورت تفاوت نظر با رهبری چه میکنی تا به شما بگوید «در صورتی که من رئیس اجرایی کشور شدم اگر چنین مسائلی به وجود بیاید از دو حال خارج نیست، یا در قانون مشخص شده که دقیقا حدود اختیار ایشان (رهبری) چگونه است و ایشان تصمیمات لازم را اتخاذ میکنند که در اینجا حاکمیت دوگانه به وجود نمیآید. در غیر این صورت من روی نظر خودم اصرار میکنم. در این صورت یا رهبری دلیل میآورند و من توجیه میشوم و یا نمیشوم و اگر نشدم در بازخورد این حکم ایشان در جامعه، ایشان میتواند صحت و عدم صحت حکم را مورد بررسی قرار دهد!»
توصیه میکنم تاریخ بخوانید و ببینید در روزگاری که گفتمان رهبر شهید بر «پیشرفت و عدالت» تمرکز داشت، چه کسانی دنبال برندسازی از خود با «تکنوکرات حزباللهی» و «رضاخان حزباللهی» بودند و دقیقا بر خلاف رهبری، پیشرفت را بر عدالت مقدم میدانستند؟
یا به فتنه ۸۸ بروید و ببینید چه اشخاص و جریاناتی پس از «منع کاندیداتوری در انتخابات»، در دوران «این عمار» رهبر مظلوم شهید، جایی امنتر از وسط لحاف پیدا نکردند؟ کدام شخص و جریان، با سیاستی که نام آن را «میانهروی» گذاشته بود، «مقصر» اغتشاش و فتنهگری پس از انتخابات را «هر دو طرف» دانست؟ چه کسی در اولین روزهای فتنه، قانون انتخابات را «نیازمند بازنگری» خواند و معتقد بود «با در اختیار قرار دادن فرصت برای همه» باید صحبت «دو طرف» شنیده شود؟ چه کسی در روزهایی که رهبر شهید انقلاب نظام را در لبه پرتگاه توصیف میکردند، فتنه را چیزی در حد «ابهام انتخاباتی» خواند؟ کدام مسئولان چند روز پس از مواضع قاطع و شفاف رهبر شهید انقلاب در آن نماز جمعه تاریخی، با ادبیات براندازان همراه شد و حوادث پس از انتخابات را نتیجه «افراطی گری» خواند؟ چه کسی معتقد بود باید بین «معترضان» و «حرمتشکنان عاشورای ۸۸» تفکیک قائل شد و پخش تصاویر اهانت به امام خمینی (ره) در اغتشاشات را «بدعت صداوسیما» میدانست؟
