
کد خبر: 784902 | ۱۴۰۵/۰۵/۱۰ ۱۲:۳۷:۴۵ اعتمادآنلاین |
تحلیل روند استفاده از مربیان ایرانی در آغاز فصلهای لیگ برتر نمایی از دگردیسی ساختاری و اقتصادی فوتبال ایران را ترسیم میکند.
به گزارش روزنامه اعتماد، این واقعیت که در فصل جاری هم هیچ تیم لیگ برتری کار خود را با سرمربی خارجی آغاز نخواهد کرد اگرچه در نگاه اول یک سنتشکنی به نظر میرسد اما با نگاهی به تجربیات سالهای اخیر (مانند فصلهای ۱۳۹۹-۱۴۰۰ و ۱۴۰۰-۱۴۰۱) مشخص میشود که این موضوع به یک الگوی تکرار شونده و شاید استراتژی جبری تبدیل شده است.
در لیگ ۹۹ و 1400تمام تیمهای لیگ برتری کار خود را با مربیان وطنی آغاز کردند و فقط هدایت ذوبآهن در یک مقطع 10 روزه برعهده یک سرمربی خارجی بود یا در سال 14۰1 - 1400 هم با همین شرایط تیمها فصل را آغاز کردند و فقط در همان سه، چهار هفته ابتدای فصل تراکتوریها مربی ایرانی خود را اخراج کردند و با سرمربی خارجی ادامه دادند. این اتفاق در سالهایی رخ داد که فوتبال ایران و البته کل جهان متاثر از همهگیری ویروس کرونا بود و منطقی به نظر میرسید که آمدن مربیان خارجی به ایران کار سختی باشد. اما تمرکز مطلق بر مربیان وطنی سکهای دو رو دارد که میتواند هم فرصتی برای شکوفایی دانش فنی داخلی باشد و هم هشداری برای عقبماندگی از استانداردهای روز فوتبال جهان. از مهمترین مزایا و جنبههای مثبت اعتماد به مربی ایرانی فاکتور مدیریت بحران ارزی است. نوسانات نرخ ارز و مشکلات ناشی از انتقال پول جذب مربیان باکیفیت خارجی را به چالشی بزرگ تبدیل کرده است. با این حال شنیدهها از بازار نقل و انتقالات لیگ برتر مخصوصا در مورد مربیان نشان میدهد مربیان وطنی دستکمی از مربیان خارجی در مورد دستمزد ندارند.
در مقابل این انحصارگرایی ناخواسته میتواند تهدیدی جدی برای پیشرفت فنی لیگ باشد. فوتبال یک صنعت پویا و در …





