فشار معیشتی به اندازه تحریم و فشار خارجی تهدید‌آمیز است

گویا جعفرخان دولت مصر است تا ول نکند؛ تا جایی که کار به مطالبه برکناری‌اش برسد.

به باور تریتا پارسی ترامپ به‌دنبال حفظ فشار فرسایشی بر ایران تا انتخابات میان‌دوره‌ای است، بدون آنکه به توافق دیپلماتیک یا تشدید گسترده تنش منجر شود.حال این که این استراتزی با توجه به رویکرد تهران نتیجه بخش خواهد بود یا خیر، پرسشی است قابل تامل.

جام جم/ «چرایی دور جدید جنگ اقتصادی ترامپ» عنوان یادداشت روز در روزنامه جام جم به قلم عباس سلیمی نمین است که می‌توانید آن را در ادامه بخوانید: جنگ اقتصادی مورد ادعای آمریکا که علیه ایران اعمال کرده، از چند منظر قابل بررسی است؛ در وهله اول باید به ناراحتی آمریکایی‌ها از ملت ایران در عدم همراهی با متج

طرف معاون رییس جمهور در ساماندهی انرژی کشور است؛ او یک لیسانس از پیام نور فریمان دارد و ادعای کارشناسی‌ارشد از دانشگاه آزاد که هنوز پایان‌نامه ثبت‌شده در پایگاه وزارت علوم ندارد، ولی مدت‌ها طرف را دکتر صدا کرده و می کنند؛ گفت الان وی دانشجوی دکترا است و قانون این را منع کرده. این سابقه تحصیلی و قانون‌مداری فردی است که در یک جایگاه تخصصی و فنی قرار گرفته است.

ترس همیشه بد نیست؛ گاهی می تواند نشانه‌ای از آگاهی و آینده‌نگری باشد. مهم این است که پیش‌بینی پیامدهای نامناسب یک رفتار و یا یک کنش، سبب ترس می‌شود. این ترس، محافظه‌کاری را معنا می‌کند. محافظه‌کاری بر بستر آگاهی و ترس ناشی از آینده‌نگری، شجاعت است که می تواند فرد و جامعه را از بحران و گرفتاری نجات دهد.

حمله آمریکا به دو سکوی پرتاب در جزیره لارک و پاسخ موشکی ایران به پایگاه‌های آمریکایی در اردن، وقفه چند هفته‌ای در درگیری مستقیم تهران و واشنگتن را شکست؛ اتفاقی که نشان می‌دهد راهبرد «فشار اقتصادی بدون جنگ گسترده» هنوز نتوانسته مناقشه بر سر تنگه هرمز را مهار کند و هر دو طرف همچنان در معرض لغزش از یک جنگ فرسایشی به دور تازه‌ای از تشدید نظامی قرار دارند.