کد خبر: 787760 | ۱۴۰۵/۰۶/۰۲ ۰۹:۳۵:۱۴ اعتمادآنلاین |
بابک پرهام-بررسی عملکرد دولت چهاردهم در حوزه تئاتر امری متناقضنما است و این به دو پارامتر اصلی برمیگردد. موضوع اول دو جنگ نابرابر تحمیلی و دیگری مقایسه عملکرد دولت چهاردهم با دولتهای قبلی است. در مقایسه دولت چهاردهم با دولتهای قلبی نتیجه روشن است. دولت چهاردهم هم -به هر دلیلی- مانند همه دولتها در سالیان گذشته، برنامهریزی بلندمدت برای تئاتر نداشته. هیچ دولتی بودجهای مناسب برای تئاتر اختصاص نداده و گسترش تئاتر را به عنوان هنری فرهیخته جهت فرهنگسازی درنظر نگرفته است، به همین دلیل امید به اینکه دولت نسبت به اسلاف خود، نگاهی ویژه به هنر تئاتر داشته باشد، از همان ابتدای تشکیل دولت هم چندان موضوعیت نداشت. آنچه بود، امید به گفتوگو در باب تئاتر بود که متاسفانه حمله نظامی دو کشور متخاصم و تحمیل جنگ به ایران و ایجاد وضعیت جنگی پیش آمد.
به گزارش اعتماد، هنرمندان نجیب تئاتر در دوره کرونا و پس از آن در ۱۴۰۱ به دلیل تعطیلیهای طولانی و عدم امکان تولید و اجرای تئاتر در مضیقه مالی قرار گرفتند ولی هیچکدام از دولتها در آن دوره و دولت فعلی درصدد جبران این خسارت برنیامدند.
این رفع مشکلات گذرا زمانی که با مشکلات بنیادی تئاتر به دلیل نداشتن نگاه کلنگر و نبودن برنامه درازمدت ترکیب میشود، تبدیل به معضلی شبیه گره کور میشود که هیچ راه گشودنی ندارد.
با گفتوگویی که با دکتر مجید سرسنگی از مدیران موفق حوزه تئاتر و عضو هیات علمی دانشگاه تهران شد، ایشان پنج نکته اصلی برای بهبود وضعیت تئاتر در ایران از نگاه مدیریت را اینگونه بیان کردند:
-برنامهمند نبودن: به دلیل برنامهمند نبودن مدیریت تئاتر عملکرد مدیران در این حوزه به دلسوزی و خلاقیت خود مدیر وابسته میشود و اگر مدیری خلاقیت و دلسوزی داشته باشد، میتواند کارهای سازندهای انجام دهد که البته گذرا و کوتاهمدت خواهد بود و با تودیع آن مدیر …
