به گزارش رکنا، یک مطالعه جدید روی نزدیک به ۳ هزار سالمند در سوئد نشان میدهد افرادی که معمولاً فاصله طولانیتری بین وعدههای غذایی خود دارند، سریعتر به بیماریهای مزمن مبتلا میشوند؛ ارتباطی که در افراد ۷۸ ساله و بالاتر پررنگتر بوده است.
بسیاری از افراد، ساعتهای طولانی بدون غذا خوردن را راهی برای بهبود سلامت یا کاهش وزن میدانند. اما یک مطالعه جدید نشان میدهد فاصله طولانی بین وعدههای غذایی ممکن است در سالمندان، بهویژه در سنین بالاتر، پیامدهای متفاوتی داشته باشد.
پژوهشگران در این مطالعه نزدیک به ۳ هزار فرد ۶۰ ساله و بالاتر را در سوئد بررسی کردند و دریافتند افرادی که معمولاً طولانیترین فاصله را بین زمانهای غذا خوردن داشتند، سریعتر به بیماریهای مزمن مبتلا میشدند. این ارتباط در افراد ۷۸ ساله و بالاتر واضحتر بود.
البته این یافته به معنای آن نیست که روزهداری یا گرسنگی طولانی مستقیماً باعث بیماری در سالمندان میشود یا همه افراد مسن باید از فاصله طولانی بین وعدههای غذایی اجتناب کنند. با این حال، نتایج این پرسش را مطرح میکند که آیا توصیههای مربوط به روزهداری که بر اساس مطالعات انجامشده روی جوانان و افراد میانسال شکل گرفتهاند، میتوانند بدون تغییر برای سالمندان نیز مناسب باشند یا خیر. روزهداری چه تأثیری بر بدن دارد؟
هنگام روزهداری، بدن بهتدریج از مصرف قند موجود و در دسترس به استفاده از منابع ذخیرهشده انرژی، از جمله چربی، روی میآورد.
برخی مطالعات انجامشده روی جوانان نشان دادهاند که بعضی انواع روزهداری میتوانند به کنترل بهتر قند خون و ایجاد تغییرات مطلوب در سوختوساز بدن کمک کنند. یک مرور پژوهشی جدید نیز نشان داده است که روزهداری متناوب در مقایسه با رژیم غذایی بدون محدودیت زمانی، میتواند به کاهش متوسط وزن و بهبود برخی شاخصهای متابولیک منجر شود.
اما بدن در دوران سالمندی تغییرات مهمی را تجربه میکند. افزایش سن میتواند نحوه هضم غذا، جذب مواد مغذی، کنترل قند خون و حفظ توده عضلانی را تغییر دهد.
از سوی دیگر، سالمندان بیشتر در معرض ابتلا به چند بیماری مزمن بهطور همزمان هستند و معمولاً داروهای بیشتری …
