به گزارش خبرنگار اجتماعی رکنا، جنگ ممکن است با آتشبس متوقف شود، اما محیطزیست با صدور بیانیه بهبود پیدا نمیکند. لکههای نفتی حالا به جنگلهای حرا در قشم رسیدهاند؛ جایی که یک آلودگی سطحی میتواند به بحرانی عمیق در ریشهها، رسوبات، زنجیره غذایی و زیستبوم ساحلی تبدیل شود. پروفسور نیما شکری هشدار میدهد که برخی از زخمهای زیستمحیطی جنگ، بسیار دیرتر از خود جنگ آشکار میشوند و ممکن است سالها پس از خاموش شدن آتش، همچنان باقی بمانند. آلودگی نفتی ایران؛ جنگ زخمهای زیستمحیطی بر جای میگذارد که آتشبس درمانشان نمیکند
پروفسور نیما شکری، استاد و رئیس گروه ژئوهیدروافورماتیک دانشگاه فناوری هامبورگ و پژوهشگر حوزه آب، خاک و محیطزیست، در یادداشتی که در رسانه علمی ـ تحلیلی The Conversation منتشر کرده، نسبت به پیامدهای زیستمحیطی آلودگیهای نفتی در سواحل جنوبی ایران هشدار داده است.
لکههای نفتی در امتداد سواحل جنوبی ایران به جنگلهای حرا در جزیره قشم رسیدهاند؛ در شرایطی که به گفته مقامات ایرانی، ابعاد آلودگی همچنان در حال ارزیابی است و منشأ دقیق آن مشخص نشده است. با این حال، از زمان آغاز جنگ میان آمریکا و ایران، چندین لکه نفتی در منطقه شناسایی شده است.
جنگلهای حرا در تنگه خوران، میان جزیره قشم و سرزمین اصلی ایران، قرار دارند؛ آبراهی حساس که در مجاورت تنگه هرمز، یکی از مهمترین گذرگاههای دریایی جهان، واقع شده است.
تنگه هرمز معمولاً از منظر ژئوپلیتیک و با مفاهیمی همچون نفت، کشتیرانی، انرژی و تجارت جهانی شناخته میشود، اما در پس این نقشه ژئوپلیتیکی، یک نقشه اکولوژیک کمتر دیدهشده نیز وجود دارد؛ منطقهای که زیستگاه جنگلهای حرا، صخرههای مرجانی، علفزارهای دریایی، آبزیان، شیلات و جوامع ساحلی است.
تنگه هرمز فقط یک گلوگاه انرژی نیست؛ یک گلوگاه اکولوژیک نیز هست. تداوم درگیری میتواند هر دو وجه این منطقه را همزمان در معرض خطر قرار دهد. نفت در حرا؛ آلودگیای که بهسادگی پاک نمیشود
ورود نفت به آبهای آزاد یک رخداد جدی زیستمحیطی است، اما نفوذ نفت به اکوسیستمهای حرا شرایط متفاوتی ایجاد میکند.
جنگلهای حرا در مرز خشکی و دریا …
