به گزارش رکنا به نقل از فارس ، منطقه الرکبان در جنوب شرقی سوریه و در نزدیکی نقطه اتصال مرزهای سوریه، عراق و اردن، طی سالهای گذشته به یکی از نقاط استقرار و پشتیبانی نیروهای آمریکایی در چارچوب مأموریتهای فرماندهی مرکزی آمریکا تبدیل شده بود.
این منطقه که در مجاورت پایگاه راهبردی التنف قرار دارد، میزبان مجتمعها و مواضع عملیاتی نیروهای آمریکایی بوده است؛ مواضعی که به دلیل ماهیت پیشرو و پراکنده خود، برخلاف پایگاههای بزرگ آمریکا در منطقه، دارای شناسه عمومی و معماری کلاسیک پایگاهی نیستند.
در جریان عملیات «نصر ۲»، این منطقه بهعنوان یکی از اهداف حملات ایران مطرح شد و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در اطلاعیه شماره ۴۰ خود اعلام کرد که در موج ۲۴ این عملیات، مجتمع محل استقرار نیروهای آمریکایی در منطقه الرکبان هدف قرار گرفته و تعدادی از نیروهای آمریکایی کشته شدهاند.
الرکبان که در ظاهر منطقهای بیابانی و دورافتاده در شرق شام است، به دلیل مجاورت با پایگاه التنف و قرار گرفتن در یکی از حساسترین نقاط جغرافیایی منطقه، طی سالهای اخیر به یکی از گرههای مهم حضور نظامی آمریکا تبدیل شده است؛ نقطهای که برای واشنگتن نقش دیدهبانی، پشتیبانی عملیاتی و اتصال به شبکه فرماندهی سنتکام را ایفا میکرد.هدف قرار گرفتن این منطقه، بار دیگر توجهها را به اهمیت راهبردی الرکبان و جایگاه آن در معماری نظامی آمریکا در غرب آسیا جلب کرده است؛ منطقهای که اگرچه از نظر وسعت محدود است، اما به دلیل موقعیت جغرافیایی خود، در محاسبات امنیتی آمریکا جایگاهی فراتر از یک پایگاه کوچک دارد. چرا یک نقطه بیابانی به مهرهای راهبردی برای آمریکا تبدیل شد؟
در جنوب شرقی سوریه و در نزدیکی محل اتصال مرزهای سوریه، عراق و اردن، منطقه الرُکبان در کنار پایگاه التنف به یکی از مهمترین نقاط حضور نظامی آمریکا در غرب آسیا تبدیل شده است. اهمیت این منطقه نه به وسعت یا امکانات نظامی، بلکه به موقعیت ژئوپلیتیکی آن در کنترل یکی از مهمترین محورهای ارتباطی منطقه بازمیگردد.
برخلاف پایگاههایی مانند العدید، الظفره و شیخ عیسی، التنف فاقد باندهای بزرگ پروازی و استقرار گسترده جنگندههاست و مأموریت اصلی آن …
