سیاوش قمیشی در قطعه جدید خود با نام «ناخدا» بار دیگر سراغ فضای عاشقانه و اندوهگین رفته است؛ قطعه ای که مضمون اصلی آن عشق، تنهایی و شکست عاطفی است و با استفاده از تصاویر دریایی، احساسات را به شکلی استعاری روایت می کند.
ترانه «ناخدا» سروده مهدی رحیم زاده است و آهنگسازی آن را سیاوش قمیشی بر عهده داشته است. تنظیم این قطعه نیز توسط بهمن کاظمیان انجام شده است. «ناخدا»؛ وقتی عشق شبیه یک دریای طوفانی می شود
در این ترانه، چشم های معشوق به موجی تشبیه شده که راوی را از زندگی معمول خود جدا کرده و به دریایی ناشناخته برده است. همین تصویر از ابتدا فضای کلی قطعه را مشخص می کند؛ راوی کسی است که در ابتدا قصد ورود به این دریای عاشقانه را نداشته، اما در نهایت گرفتار موج عشق شده است.
در ادامه، رابطه عاشقانه به یک طوفان تبدیل می شود و راوی اعتراف می کند که از همان ابتدا می دانسته چنین عشقی می تواند روزی او را بشکند. این نگاه، یکی از مهم ترین ویژگی های «ناخدا» است؛ زیرا شکست عاطفی در این قطعه اتفاقی ناگهانی نیست، بلکه نتیجه مسیری است که راوی از خطرناک بودن آن آگاه بوده است. تحلیل ترانه «ناخدا» …
