به گزارش رکنا، محمدعلی بهمنی، شاعر و ترانهسرای نامآشنای ایرانی، از چهرههای تأثیرگذار شعر معاصر بود؛ شاعری که با زبان صمیمی و عاطفی خود توانست غزل را به تجربههای روزمره و احساسات انسان امروز نزدیک کند و در میان نسلهای مختلف مخاطبان جایگاهی ویژه به دست آورد. محمدعلی بهمنی ۲۷ فروردین ۱۳۲۱ در دزفول متولد شد و دوران کودکی و نوجوانی خود را در شهرهایی از جمله تهران، کرج و بندرعباس گذراند. علاقه او به شعر از سالهای کودکی شکل گرفت و فعالیت ادبیاش از همان دوران آغاز شد. او بعدها به یکی از شناختهشدهترین غزلسرایان معاصر ایران تبدیل شد. ترانه سرایی محمدعلی بهمنی
بهمنی تنها شاعر غزل نبود؛ در عرصه ترانه نیز حضوری پررنگ داشت و شماری از ترانههای ماندگار موسیقی ایران با شعرهای او پیوند خوردهاند. ویژگی برجسته شعر او، سادگی و صمیمیتی بود که در کنار تصویرسازی شاعرانه و بیان عاطفی قرار میگرفت. بهمنی توانست بدون فاصله گرفتن از ریشههای غزل فارسی، زبان آن را برای مخاطب امروز قابل لمستر کند. آثار محمدعلی بهمنی
از مجموعههای شناختهشده او میتوان به «باغ لال»، «گاهی دلم برای خودم تنگ میشود»، «عشق است»، «شاعر شنیدنی است» و «غزل» اشاره کرد. آثار او در طول چند دهه فعالیت ادبی، جایگاه ویژهای در شعر معاصر به دست آوردند.
محمدعلی بهمنی در سالهای فعالیت خود بارها مورد تقدیر قرار گرفت و در سال ۱۳۷۸ تندیس خورشید مهر را به عنوان برترین غزلسرای ایران دریافت کرد. همچنین در سال ۱۳۸۳ همزمان با برگزاری ششمین کنگره سراسری شعر و داستان جوان، مراسم نکوداشتی برای او برگزار شد. درگذشت محمدعلی بهمنی
بهمنی در سالهای پایانی زندگی با مشکلات جسمی روبهرو شد. او در خرداد ۱۴۰۳ دچار سکته مغزی شد و پس از بهبودی نسبی، در پایان مرداد همان سال بار دیگر به دلیل سکته مغزی و خونریزی شدید مغزی در بیمارستان بستری و تحت عمل جراحی قرار گرفت. سرانجام شامگاه جمعه ۹ شهریور ۱۴۰۳، در ۸۲سالگی در تهران درگذشت.
پس از درگذشت او، جامعه ادبی ایران یکی از چهرههای مهم غزل و ترانه معاصر را از دست داد؛ اما شعرهایش همچنان در کتابها، ترانهها و حافظه دوستداران ادبیات زنده است. آرامگاه محمدعلی بهمنی در محوطه تالار آوینی بندرعباس قرار دارد. …
