در روزهای اخیر انتشار آثار موسیقایی با استفاده از فناوری هوش مصنوعی و شبیه سازی صدای خوانندگان شناخته شده، بار دیگر مورد توجه کاربران قرار گرفته است. در همین راستا، قطعه ای با عنوان «ماه من» با صدای شبیه سازی شده معین منتشر شده است.
این اثر در قالب ورژن هوش مصنوعی ارائه شده و نباید آن را با یک قطعه رسمی و جدید از خود معین اشتباه گرفت. پیش از این نیز نمونه های دیگری از بازسازی صدای معین با هوش مصنوعی در فضای مجازی منتشر شده بود و برخی از آنها در رسانه ها بازتاب پیدا کرده اند. «ماه من»؛ تجربه ای تازه با صدای آشنا
آنچه در این قطعه بیش از همه توجه مخاطب را جلب می کند، تلاش فناوری هوش مصنوعی برای بازسازی ویژگی های صوتی معین است؛ صدایی که برای چند نسل از علاقه مندان موسیقی ایرانی خاطره انگیز است.
استفاده از صدای شبیه سازی شده خوانندگان قدیمی در قطعات جدید، این امکان را ایجاد کرده که مخاطبان آثار تازه ای را با رنگ و حال و هوای صدایی آشنا تجربه کنند؛ هرچند این آثار از نظر مالکیت، اصالت اجرا و نسبت دادن آنها به خواننده اصلی، با آثار رسمی تفاوت دارند.
در ماه های اخیر نمونه های متعددی از قطعاتی با صدای شبیه سازی شده معین نیز منتشر شده است؛ از جمله آثاری که با عنوان ورژن هوش مصنوعی در فضای موسیقی اینترنتی معرفی شده اند. هوش مصنوعی و بازسازی صدای خوانندگان
رواج این نوع آثار، بحث استفاده از هوش مصنوعی در موسیقی را نیز پررنگ تر کرده است. در این شیوه، صدای خواننده با کمک فناوری بازسازی می شود و می تواند روی ترانه یا ملودی جدید قرار بگیرد؛ موضوعی که هم برای مخاطبان جذاب است و هم پرسش هایی درباره حقوق هنرمندان و نحوه معرفی چنین آثاری ایجاد کرده است.
بنابراین، «ماه من» را باید یک اثر هوش مصنوعی با صدای شبیه سازی شده معین دانست، نه انتشار رسمی یک آهنگ جدید از این خواننده. تحلیل حال و هوای «ماه من»
عنوان «ماه من» به طور طبیعی تداعی کننده یک فضای عاشقانه و احساسی است؛ فضایی که با صدای شبیه سازی شده معین نیز برای مخاطبان موسیقی نوستالژیک جذابیت بیشتری پیدا می کند. استفاده از یک صدای آشنا برای اجرای اثری تازه، باعث می شود شنونده …
