به گزارش رکنا به نقل از فارس ، در نبرد هوایی، گاهی فاصله میان شکارچی و شکار تنها چند ثانیه است؛ چند ثانیهای که در آن سرعت تصمیمگیری خلبان، شناخت او از هواپیما و توان تحمل فشار شدید میتواند نتیجه نبرد را تغییر دهد.
یکی از مانورهایی که در چنین لحظاتی اهمیت پیدا میکند، «Break Turn» است؛ گردش شدید و سریعی که میتواند هندسه حمله مهاجم را برهم بزند و فرصت شلیک را از او بگیرد.
خلبانان ایرانی نیز در سالهای جنگ تحمیلی، در کنار استفاده از قابلیتهای جنگندههایی چون F-4، F-5 و F-14، ناچار بودند مجموعهای از تاکتیکهای نبرد هوایی را در شرایط واقعی جنگ به کار بگیرند؛ تاکتیکهایی که موفقیت آنها فقط به توان جنگنده وابسته نبود و مهارت خلبان بخش تعیینکننده ماجرا بود.
چند ثانیه برای فرار از مرگ
فرض کنید جنگنده دشمن موفق شده خود را به پشت هواپیمای مدافع برساند. این یکی از خطرناکترین موقعیتها در یک نبرد نزدیک هوایی است؛ زیرا مهاجم در تلاش است دماغه جنگنده خود را به نقطهای برساند که امکان استفاده از توپ یا موشک کوتاهبرد فراهم شود.
اینجاست که Break Turn اهمیت پیدا میکند.خلبان با یک گردش شدید تلاش میکند نرخ تغییر موقعیت را آنقدر افزایش دهد که مهاجم نتواند هندسه مناسب شلیک را حفظ کند. این مانور البته رایگان نیست؛ جنگنده انرژی از دست میدهد و خلبان تحت فشار G بالایی قرار میگیرد. بنابراین؛ زمان اجرای مانور، جهت گردش، سرعت اولیه و شناخت موقعیت مهاجم اهمیت زیادی دارد.یک Break اشتباه حتی میتواند شرایط را بدتر کند. اما اجرای درست آن ممکن است مهاجم را مجبور به عبور از موقعیت مطلوب حمله کند؛ لحظهای که معادله نبرد میتواند تغییر کند.
وقتی شکارچی از مقابل خلبان عبور میکند
جذابترین بخش ماجرا همینجاست. هدف یک مانور دفاعی الزاماً سرنگونی دشمن نیست؛ نخستین هدف، زنده ماندن و شکستن موقعیت شلیک مهاجم است. اما اگر مهاجم نتواند انرژی و موقعیت خود را مدیریت کند، ممکن است برتری اولیهاش را از دست بدهد.
در چنین شرایطی نبرد وارد مرحله دیگری میشود؛ جایی که دیگر صرفاً مشخصات روی کاغذ جنگندهها تعیینکننده نیست.سرعت تصمیمگیری، …
