به گزارش خبرنگار اجتماعی رکنا، آب دیگر فقط مسئله کمآبی نیست؛ مسئله شیوه زندگی و آینده ایران است. وقتی خشکسالی، افت منابع زیرزمینی، کاهش ذخایر سدها و فشار بر شهرها و روستاها، زندگی روزمره میلیونها ایرانی را تحت تأثیر قرار داده، تصمیمگیری درباره آب نمیتواند صرفاً در چارچوب پروژههای عمرانی و افزایش ظرفیت تأمین دنبال شود. مسئله امروز، نحوه حکمرانی بر منبعی محدود و حیاتی است؛ اینکه چه کسی تصمیم میگیرد، چه کسی مصرف میکند و هزینه بحران آب را چه کسانی میپردازند.
رئیس امور آب، کشاورزی و محیط زیست سازمان برنامه و بودجه کشور نیز در همایش «آب و معماری» بر ضرورت بازنگری در شیوه مدیریت منابع آب و حرکت به سمت حکمرانی نوین آب تأکید کرد.
محمد ابراهیمنیا در این همایش که به میزبانی فدراسیون صنعت آب ایران برگزار شد، با اشاره به اهمیت راهبردی آب در آینده کشور گفت: مسئله آب دیگر صرفاً یک موضوع فنی و مهندسی نیست، بلکه به یکی از مهمترین مسائل اقتصادی، اجتماعی، محیطزیستی و حتی سیاسی کشور تبدیل شده است.
وی با طرح این پرسش که «مدیریت آب با چه کسی یا چه کسانی است و نقش دولت و بازار در این میان چیست؟» بر ضرورت بازتعریف مناسبات موجود در مدیریت منابع آب تأکید کرد و گفت برای عبور از شرایط موجود، باید نگاه به آب از مدیریت صرفاً دولتی و سازهمحور به سمت یک نظام جامع حکمرانی حرکت کند؛ نظامی که در آن دولت، بخش خصوصی، جامعه محلی، مصرفکنندگان و سایر ذینفعان در فرآیند تصمیمگیری و حفاظت از منابع آب نقش داشته باشند.
ابراهیمنیا با تأکید بر اینکه آب منبعی نامحدود و قابل جایگزینی نیست، خاطرنشان کرد: توسعه اقتصادی و اجتماعی کشور باید با ظرفیت منابع آب هماهنگ باشد و نمیتوان بدون توجه به محدودیتهای آبی، الگوی توسعه و استقرار جمعیت، صنعت و فعالیتهای اقتصادی را تعیین کرد.
وی همچنین بر ضرورت تغییر نگاه از «تأمین آب» به «مدیریت منابع آب» تأکید کرد و افزود: در شرایط امروز، صرفاً افزایش ظرفیت تأمین آب نمیتواند پاسخگوی مسئله باشد؛ بلکه باید همزمان بر کاهش مصرف، افزایش بهرهوری، بازچرخانی آب، استفاده از منابع غیرمتعارف، حفاظت از آبهای زیرزمینی و اصلاح الگوی مصرف …
