به گزارش رکنا، متخصص مغز و اعصاب دانشگاه علوم پزشکی تبریز گفت: چپدستها از کودکی یاد میگیرند در دنیای راستدستها زندگی کنند، برای مثال قیچی را برعکس میگیرند، میز تحریر را کج مینشینند،این تمرین مداوم باعث می شود انعطافپذیرتر و مشکلگشاتر شوند. بسیاری از چپدستها نیز به طور ناخودآگاه مهارتهای دو دستی پیدا میکنند.
دنیا برای بیشتر آدمها با دست راست شروع میشود، از نوشتن و بریدن کاغذ گرفته تا گرفتن قاشق، کار با موس و ورق زدن کتاب. اما در میان همین جمعیت بزرگ، گروهی هستند که مسیرشان کمی متفاوت است، چپدستها.
چپدست بودن نه یک نقص است، نه عجیب و نه نشانه ضعف. فقط یکی از تفاوتهای طبیعی میان انسانهاست، تفاوتی که شاید در نگاه اول کوچک به نظر برسد، اما میتواند تجربه متفاوتی از زندگی روزمره برای فرد ایجاد کند.
یک کودک چپدست خیلی زود متوجه میشود که بسیاری از وسایل برای دست راست طراحی نشدهاند. قیچی، صندلیهای دستهدار مدرسه، میز تحریر، ابزارهای مختلف و حتی بعضی وسایل آشپزخانه، گاهی برای او چندان راحت نیستند. با این حال، او یاد میگیرد خودش را با این دنیا هماهنگ کند؛ راه دیگری برای گرفتن وسیله پیدا میکند، زاویه دستش را تغییر میدهد و گاهی حتی از هر دو دست استفاده میکند.
شاید همین تجربههای کوچک، یکی از دلایلی باشد که بعضی چپدستها در حل مسئله و سازگاری با شرایط مهارت بیشتری پیدا کنند، آنها از کودکی یاد میگیرند همیشه همه چیز دقیقاً مطابق شرایط آنها طراحی نشده است. کودکی که با دست چپ مینویسد، نباید مجبور شود دستش را تغییر دهد تا شبیه دیگران باشد. نباید به او گفته شود «دست درستت را استفاده کن» و نباید تفاوت طبیعی او به موضوعی برای خجالت یا تمسخر تبدیل شود.
گاهی یک جمله ساده، یک نگاه یا یک تذکر مداوم میتواند به کودک این پیام را بدهد که «من با دیگران فرق دارم و این فرق بد است». در حالی که تفاوت، همیشه به معنای نقص نیست.
چپدستها هم مانند راستدستها میتوانند باهوش، خلاق، موفق، ورزشکار، هنرمند، دانشمند یا هر چیز دیگری باشند. چپدستی نه موفقیت را تضمین میکند و نه مانع آن میشود.شاید زیباترین نگاه این باشد که به جای تلاش …
