به گزارش رکنا، دکتر زهرا خبری، دکترای علوم و مهندسی محیطزیست، مشاور ارشد ارزیابی اثرات زیستمحیطی و مدیرعامل مهندسین مشاور پاس (پژوهندگان آرمان سبز)، درباره نحوه علمی مدیریت آلودگی نفتی و کاهش آسیبهای زیستمحیطی ناشی از آن در پاسخ به پرسش خبرنگار اجتماعی رکنا بیان کرد: بر اساس دستورالعملهای سازمان ITOPF که یک سازمان غیرانتفاعی و بینالمللی در زمینه مدیریت نشتهای نفتی و مواد شیمیایی در دریاست، ما نباید سؤال اصلیمان این باشد که «چطور آلودگی نفتی را حذف کنیم»، بلکه سؤال اصلی باید این باشد که «چه ترکیبی از اقدامات کاهنده میتواند مجموع خسارت واردشده به اکوسیستم را به حداقل برساند؟»
وی ادامه داد: بر اساس دستورالعملهای این سازمان، اگر بخواهیم یک پروتکل علمی برای مدیریت آلودگی نفتی که در حال حاضر در جنوب کشورمان با آن روبهرو هستیم، اعلام کنیم، میتوانیم به هشت مرحله به صورت خلاصه اشاره کنیم.
کنترل منبع؛ نخستین مرحله مدیریت آلودگی نفتی
این کارشناس محیط زیست گفت: مرحله اول، کنترل منبع است. در مقطع اول باید بدانیم که آیا نفت هنوز وارد آب میشود یا خیر و اگر وارد میشود، آن منبع را قطع کنیم؛ چون پاکسازی بدون قطع منبع، در واقع یک کار تکراری و مثل دویدن روی تردمیل است.
وی افزود: مرحله دوم، تعیین منشأ و نوع نفت است؛ چراکه شناسایی نوع و ترکیب هیدروکربنی آن نفت میتواند در انتخاب روش مدیریت یا کاهش آلودگی نفتی به ما کمک کند.
خبری ادامه داد: مرحله سوم، تعیین مسیر حرکت لکه نفتی است. این مرحله از این لحاظ برای ما اهمیت دارد. قبل از رسیدن لکه نفتی به یکسری زیستگاههای حساس، آنها را باید شناسایی و مدیریت کنیم تا خسارت جدیدی ایجاد نشود.
زیستگاههای حساس باید در اولویت مدیریت قرار گیرند
خبری با اشاره به مرحله چهارم اظهار کرد: مرحله چهارم، اولویتبندی زیستگاه است. باید توجه داشته باشیم که همه نقاط ساحل ارزش و حساسیت یکسانی ندارند. بخشهایی مثل جنگلهای حرا، زیستگاههای لاکپشتها، صخرههای مرجانی، مناطق تخمریزی لاکپشتها، آبزیپروری و منابع برداشت آب باید برای مدیریت و کنترل آلودگی نفتی در اولویت قرار بگیرند.
این مشاور ارشد …
