وعده انتخاباتی فلورنتینو پرز، رئیس سالخورده باشگاه رئال مادرید، به ماجرایی چالشبرانگیز تبدیل شد. او مطابق قول خود پیش رفت و به طور رسمی از ارائه پیشنهادی ۱۵۰ میلیون یورویی برای خولین آلوارز پرده برداشت. همچنین اعلام کرد که این پیشنهاد توسط اتلتیکو مادرید رد شده است. اقدامی که به شدت جلب توجه کرد و در نهایت بسیاری از برنامههای نقل و انتقالات باشگاه مادریدی را تحت تاثیر قرار داد. اقدام پرز: ژستی تبلیغاتی یا تلاش واقعی؟
از همان ابتدا، این احساس وجود داشت که این پیشنهاد بیشتر نمایشی سازمانی بوده تا گام جدی برای یک خرید بزرگ. حتی باشگاه اتلتیکو مادرید واکنش طعنهآمیزی به این اقدام نشان داد و در بیانیهای این عملیات را تکذیب کرد و اظهار نظری تمسخرآمیز منتشر کرد. افکار عمومی بر این باور بودند که پرز روشی هوشمندانه برای عمل به وعده انتخاباتیاش پیدا کرده؛ بدون اینکه متحمل ریسک جدی شود. چرا که میدانست اتلتیکو این پیشنهاد را رد خواهد کرد. اثر تعیین رقم بالا بر بازار
البته این حرکت تحلیلی دیگر نیز داشت. اعلام عمومی مبلغ ۱۵۰ میلیون یورو برای خولین آلوارز، استانداردی را برای مشتریان آینده تعیین کرد. رد این مبلغ توسط اتلتیکو، فروش او به دیگر باشگاهها با رقم کمتر، مانند بارسلونا، عملاً غیرممکن کرد و فشار جدیدی بر بازار ایجاد شد. هزینههای پنهان استراتژی پرز
استراتژی پرز دارای پیامدهایی ناخواسته بود که تا پایان فصل نقلوانتقالات برای رئال مادرید گران تمام شد. باشگاه نه تنها منابع مالی خود را آشکار کرد، بلکه نشان داد آماده پرداخت مبلغهای هنگفت در همین تابستان است. این پیام تبعات زیادی برای مذاکرات بعدی داشت.
برای مثال، باشگاه لایپزیش در مذاکرات مربوط به انتقال یان دیومانده از موقعیتی کاملاً مسلط برخوردار بود. آنها شرایط خود را سختتر کردند و تا آخرین یورو از رئال مادرید طلب کردند؛ نتیجه این مذاکرات، عقد قراردادی بود که شامل ۱۲۵ میلیون یورو ثابت، ۱۰ میلیون یورو با شروط آسان و ۵ میلیون یورو مرتبط با اهداف سختتر شد. دیومانده به گرانترین خرید …