به گزارش رکنا، بیست و ششمین دوره لیگ برتر فوتبال ایران در شرایطی آغاز شده که یکی از مهم ترین اتفاقات آن، تغییر رویکرد تیم های بزرگ نسبت به جوانگرایی است. پرسپولیس، استقلال و سپاهان در فصل جدید بخش قابل توجهی از ترکیب خود را با بازیکنان جوان تر ساخته اند؛ اتفاقی که در فاصله کوتاهی از جام جهانی، بحث درباره انتخاب های تیم ملی را دوباره داغ کرده است. پرسپولیس؛ پاسخ به یک ادعا
پرسپولیس را می توان یکی از روشن ترین نمونه های تغییر نسل در فوتبال ایران دانست. سرخ پوشان با تغییرات مدیریتی و فنی، تصمیم گرفتند بخشی از بازیکنان پا به سن گذاشته را کنار بگذارند و به سراغ بازیکنان جوان و آینده دار بروند.
بخش قابل توجهی از نفرات جدید پرسپولیس را بازیکنانی تشکیل می دهند که هنوز در ابتدای مسیر فوتبال حرفه ای خود قرار دارند و برخی از آنها حتی کمتر از ۲۳ سال سن دارند.
نکته قابل توجه اینکه میانگین سنی پرسپولیس به حدود ۲۶.۵ سال رسیده است؛ آماری که نشان می دهد سرخ پوشان در کنار حفظ تعدادی از بازیکنان باتجربه، مسیر تغییر نسل را نیز جدی گرفته اند.
همین موضوع یک سوال مهم را به وجود می آورد: اگر تیم های باشگاهی توانسته اند بازیکنان جوانی پیدا کنند که از نظر فنی ظرفیت حضور در یکی از بزرگ ترین باشگاه های ایران را دارند، چرا چنین روندی در تیم ملی با سرعت کمتری دنبال شد؟ استقلال حتی جوان تر از پرسپولیس
پرسپولیس در این مسیر تنها نیست. استقلال نیز با ترکیبی جوان تر وارد فصل جدید شده و میانگین سنی این تیم حدود ۲۴.۸ سال اعلام شده است.
بسته بودن پنجره نقل و انتقالاتی استقلال در مقطعی شرایط را برای این باشگاه سخت کرد، اما همین اتفاق باعث شد فرصت بیشتری برای حضور بازیکنان جوان فراهم شود؛ بازیکنانی که حالا می توانند بخشی از آینده این باشگاه را بسازند.
سپاهان نیز با میانگین سنی حدود ۲۵.۵ سال در میان تیم هایی قرار گرفته که نگاه جدی تری به جوانگرایی داشته اند. تراکتور در مسیر متفاوت
در میان مدعیان اصلی لیگ، تراکتور شرایط متفاوتی دارد و میانگین سنی این تیم حدود ۲۸.۳ سال است.
البته شرایط تراکتور را نمی توان کاملا با سایر تیم ها مقایسه …
