به گزارش رکنا ، مقاله «ابعاد اُفت ریاضیات در ایران؛ زنگ خطری برای آینده آموزش علوم و مهندسی» با رویکرد توصیفی ـ تحلیلی و بر پایه دادههای رسمی، گزارشهای آماری، اسناد آموزشی، مطالعات پیشین و مصاحبه با خبرگان، وضعیت آموزش ریاضیات در ایران و ارتباط آن با آموزش علوم پایه و مهندسی را بررسی کرده است.
بر اساس یافتههای این پژوهش، کاهش گرایش دانشآموزان به رشته ریاضی ـ فیزیک در دوره متوسطه دوم، همراه با اُفت کیفیت یادگیری ریاضیات، از مهمترین تحولات نظام آموزشی کشور در سالهای اخیر به شمار میرود. نویسندگان مقاله، عواملی مانند تغییر نگرش دانشآموزان و خانوادهها به رشتههای مهندسی، تحولات بازار کار، ناهماهنگی برنامههای درسی با نیازهای صنعت و کاهش ارتباط دانشگاه و بخشهای تولیدی را در بررسی این روند مورد توجه قرار دادهاند.
در این مقاله، ریاضیات بهعنوان یکی از ارکان اصلی آموزش علوم و مهندسی معرفی شده و نقش آن در توسعه مهارتهایی همچون استدلال، تفکر تحلیلی، مدلسازی و حل مسئله مورد تأکید قرار گرفته است. همچنین با اشاره به توسعه فناوریهای نوین، هوش مصنوعی، انرژیهای نو و صنایع دانشبنیان، بر اهمیت تقویت آموزش علوم پایه در نظامهای آموزشی تأکید شده است.
پژوهشگران با اشاره به تجربه کشورهای مختلف، توسعه آموزش STEM (علوم، فناوری، مهندسی و ریاضیات) را یکی از رویکردهای مورد توجه نظامهای آموزشی جهان دانسته و تأکید کردهاند که تحقق این الگو نیازمند تقویت توانمندیهای ریاضی دانشآموزان است.
کاهش سهم رشته ریاضی
بر اساس دادههای مورد استناد این پژوهش، سهم دانشآموزان رشته ریاضی ـ فیزیک در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ حدود ۱۶ درصد از دانشآموزان شاخه نظری بوده است. نویسندگان تصریح کردهاند که این رقم نسبت به برخی سالهای گذشته اندکی افزایش یافته، اما همچنان با سهم این رشته در دهههای قبل فاصله قابل توجهی دارد.
این پژوهش همچنین روند حضور داوطلبان رشته ریاضی در آزمون سراسری را بررسی کرده و نشان میدهد با وجود نوسان در برخی سالها، سهم این گروه هنوز به سطح سالهای گذشته بازنگشته است. همزمان، افزایش سهم سایر رشتهها، بهویژه علوم تجربی، ترکیب داوطلبان …
