به گزارش خبرنگار اجتماعی رکنا، در نوگین جاسک، فاصله تا درمان فقط یک عدد نیست؛ فاصلهای حدود ۹۰ کیلومتری است که برای مادری باردار، نوزاد بیمار، فرد عقربگزیده یا بیماری که نیاز به رسیدگی فوری دارد، میتواند به فاصلهای میان زندگی و مرگ تبدیل شود.
اهالی در گفت و گو با خبرنگار اجتماعی رکنا تاکید داشتند : نزدیک به ۲۰ روستا در این منطقه دورافتاده و کوهستانی، با وجود جمعیت قابل توجه، از دسترسی مناسب به خدمات درمانی محروماند. نزدیکترین مرکز درمانی در مرکز شهرستان قرار دارد و مسیر دسترسی به آن نیز آسان نیست. جادههای سختگذر و شرایط نامناسب رفتوآمد، بهویژه در فصل بارندگی که ارتباط برخی روستاها با مرکز شهر قطع میشود، این فاصله را چند برابر دشوارتر میکند.
در چنین شرایطی، بیمار بدحال گاهی باید با موتورسیکلت به مرکز شهر منتقل شود؛ راهکاری که شاید برای یک بیمار معمولی نیز دشوار باشد، اما برای مادر باردار، نوزاد یا فردی که دچار عقربگزیدگی شده، میتواند خطرناک و حتی مرگبار باشد.
خانههای بهداشت در برخی از این روستاها فعالاند، اما امکانات آنها برای درمان موارد اورژانسی کافی نیست. خانه بهداشت اساساً برای ارائه خدمات اولیه و پیشگیرانه طراحی شده و نمیتواند جای یک مرکز درمانی مجهز را بگیرد. نبود ماما، محدودیت دارویی و نبود امکانات لازم برای رسیدگی فوری به بیماران، خلأیی ایجاد کرده که مردم ناچارند هزینه آن را با زمان، دشواری و گاه جان خود بپردازند.
یکی از اهالی میگوید: «اگر کسی عقربگزیده شود، امکانات درمانی لازم در خانه بهداشت وجود ندارد. باید او را ۹۰ کیلومتر تا مرکز شهر ببریم. خیلیها هم وسیله نقلیه ندارند و مجبورند منتظر بمانند تا وسیلهای پیدا شود.»
این تنها یک نگرانی فرضی نیست. در سالهای اخیر مواردی از عقربگزیدگی در این منطقه گزارش شده و حدود دو سال پیش نیز یک نوزاد در مسیر انتقال به مرکز درمانی جان خود را از دست داد؛ حادثهای که بار دیگر نشان داد فاصله با خدمات درمانی در این منطقه فقط یک مشکل اداری یا آماری نیست.
اما محرومیت نوگین به حوزه درمان محدود نمیشود. بخشی از مردم همچنان در خانههای کپری زندگی میکنند و روستاهای پراکندهای …
