به گزارش رکنا به نقل از فارس ، در دهه ۱۳۵۰ شمسی، هواپیمای فوقپیشرفته کنکورد مستقیماً از پاریس به جزیره کیش مینشست؛ اما مسافران آن نه سرمایهگذاران خارجی بودند و نه گردشگران عادی، بلکه دختران سفارشی شبکه فساد «مادام کلود» بودند که با پول خزانه ملت ایران برای خوشگذرانی دربار پهلوی اجاره میشدند.»
این روایت از اسنادی است که دیپلماتها، مورخان و روزنامهنگاران برجسته غربی ثبت کردهاند. نهادهای حاکمیتی، خزانه ملی و سازمان امنیتی نه در خدمت مردم، بلکه درگیر سرویسدهی به تمایلات شخص شاه و شبکه دلالی درباریان بودند.
ماروین زونیس، تحلیلگر آمریکایی و استاد دانشگاه شیکاگو در کتاب «شکست شاهانه» سندهایی از رفتار شخصی حاکم وقت ارائه میدهد. او مینویسد شاه هیچگاه دست از ماجراجوییهای خارج از چارچوب ازدواج برنداشت؛ تا جایی که ملکه فوزیه از روابط مداوم او خشمگین بود و ملکه ثریا به دفعات او را تهدید میکرد که اگر به زنبارگیاش در محافل خصوصی ادامه دهد، از او جدا خواهد شد. اما فاجعه اصلی از زمانی آغاز شد که این رفتارهای شخصی، رسمیت یافت و به یک «مأموریت اداری» برای وزرا و دیپلماتهای کشور تبدیل شد.
فریدون هویدا، سفیر وقت ایران در سازمان ملل و برادر نخستوزیر پهلوی، در کتاب «سقوط شاه» بر این واقعیت صحه میگذارد. او افشا میکند که افرادی نظیر اسدالله علم (وزیر دربار) و اردشیر زاهدی (وزیر خارجه) رسماً مأمور ترتیب دادن مجالس خوشگذرانی و شبنشینیهای شاه بودند.
هویدا حتی به فکت خجالتآوری اشاره میکند: مواجهه یک معلم زبان انگلیسی آمریکایی در نیویورک که خاطره حضورش در تهران را نقل کرده است؛ شبی که علم او را به خانهاش دعوت کرده و پس از هدایتش به اتاقی خالی، شاه ناگهان وارد شده و با صحبتهای شرمآور قصد تسلیم کردن او را داشته، اما با پاسخ منفی آن زن روبهرو شده است.
ابعاد بینالمللی این موضوع زمانی پررنگتر میشود که پای شبکه معروف «مادام کلود» در پاریس، بزرگترین شبکه دختران تلفنی اروپایی به میان میآید. ویلیام شوکراس، نویسنده و روزنامهنگار بریتانیایی در کتاب «آخرین سفر شاه» جزئیات دقیقتری ارائه میدهد: یکی از دختران این شبکه به نام «آنژ» در …
