استراتژی جدید چین برای مقابله با ناوهای هواپیمابر آمریکا
چین با بهرهگیری از مجموعهای از فناوریهای پیشرفته، شرایطی ایجاد کرده که در صورت وقوع درگیری بر سر تایوان و مقابله با آمریکا، ادامه فعالیت ناوهای هواپیمابر ایالات متحده در منطقه بسیار دشوار خواهد شد. این کشور طی سالها، شبکهای مؤثر از موشکهای دوربرد و سامانههای شناسایی توسعه داده که میتواند پیش از ورود ناوهای بزرگ آمریکایی به محدوده عملیاتی، آنها را به اهدافی پرریسک تبدیل کند. چالش اصلی: شناسایی هدف و رسیدن موشک
مشکل کلیدی، توانایی شناسایی و رهگیری ناوهای هواپیمابر در اقیانوس و هدایت دقیق موشکهای ضد کشتی به سمت آنها است. چین برای حل این مسئله، از ترکیب فناوریهایی چون ماهوارهها، رادارهای دوربرد، پهپادها و سامانههای پیشرفته شناسایی استفاده کرده است. در این روش، موشک تنها حلقه پایانی زنجیرهای پیچیده است که از کشف و ردگیری هدف آغاز میشود. برخی تحلیلها همچنین بر این باورند که هدف چین تنها غرق کردن ناو نیست؛ آسیب زدن به عرشه یا مختل کردن عملیات آن، میتواند برای دور کردن ناو از صحنه کافی باشد. تجربه بحران تنگه تایوان و تغییر استراتژی چین
این استراتژی به تجربه چین در بحران تنگه تایوان در سالهای 1995 و 1996 بازمیگردد؛ زمانی که ناوهای هواپیمابر آمریکا توانستند بر شرایط نظامی چین تأثیر قابل توجهی بگذارند. پس از این رویداد، چین تصمیم گرفت تواناییهای مرتبط با مقابله با ورود نیروهای خارجی را به طرز چشمگیری تقویت کند. موشکهای بالستیک ضدکشتی مانند «دیاف-۲۱دی» و «دیاف-۲۶» نقش محوری در این راهبرد ایفا میکنند و هدف آنها افزایش خطر نزدیک شدن ناوهای آمریکایی به سواحل چین است. پیشرفت تکنولوژی و زنجیره جامع شناسایی
در سالهای اخیر، این تهدید فراتر از استفاده از موشکهای زمینی رفته است. چین اکنون از پهپادها، زیردریاییها، ماهوارهها و سایر ابزارهای شناسایی بهره میگیرد؛ شبکهای پیشرفته که امکان رهگیری موقعیت یک ناو متحرک را در فواصل بسیار دور فراهم میکند تا اطلاعات لازم برای حمله در اختیار موشکهای ضدکشتی قرار دهد. چالش حمله به گروه رزمی ناوهای آمریکایی
تحقیقات نظامی …
