به گزارش رکنا ، خرس قهوهای بزرگترین گوشتخوار ایران و یکی از حلقههای مهم اکوسیستم جنگلی است، حیوانی که با تغذیه از میوههای جنگلی و پراکندهکردن دانهها، به احیای طبیعی جنگل کمک میکند.
همین ارتباط میان خرس و جنگل نشان میدهد که حذف این گونه از زنجیره طبیعت، در نهایت میتواند پیامدهای خود را به جوامع انسانی ساکن در حاشیه جنگلها نیز بازگرداند.
اما توسعه شهرها و روستاها، احداث جادهها و بزرگراهها، گسترش باغها و برداشت بیرویه از محصولات جنگلی، زیستگاه خرس را تکهتکه کرده و منابع غذایی طبیعی آن را کاهش داده است.
در چنین شرایطی، خرس برای تامین غذا به باغهای زردآلو، سیب، انگور و همچنین کندوهای عسل نزدیک میشود و تعارض میان انسان و حیات وحش شکل میگیرد.
خرس را از طبیعت حذف نکنیم؛ همزیستی را یاد بگیریم
معاون حیات وحش ادارهکل حفاظت محیط زیست فارس، در گفت و گو با خبرنگار ایرنا، با اشاره به اهمیت خرس قهوهای در طبیعت، اظهار کرد: در ایران دو گونه خرس وجود دارد؛ خرس قهوهای در رشتهکوههای البرز و زاگرس و خرس سیاه در جنوب شرق کشور و استانهای کرمان، هرمزگان و سیستان و بلوچستان پراکنش دارد.
لیلا جولایی افزود: خرس قهوهای با تغذیه از محصولات جنگلی و پراکندهکردن دانهها از طریق فضولات خود، به رشد دوباره درختان و احیای جنگل کمک میکند و از این منظر، خرس و جنگل ارتباطی تنگاتنگ با یکدیگر دارند.
وی ادامه داد: جنگل نیز رابطه مستقیمی با معیشت مردم دارد و زمانی که خرس از این زنجیره حذف شود، پیامدهای آن در نهایت به مردمی بازمیگردد که در حاشیه جنگل زندگی میکنند یا از منابع آن بهره میبرند، بنابراین حفاظت از این گونه باید مورد توجه قرار گیرد.
کاهش منابع غذایی و افزایش تعارض
معاون حیات وحش ادارهکل حفاظت محیط زیست فارس با اشاره به تغییرات سالهای گذشته بیان کرد: افزایش جمعیت، توسعه روستاها و شهرها و احداث جادهها و بزرگراهها موجب قطع و تکهتکهشدن زیستگاه خرس شده است.
جولایی ادامه داد: از سوی دیگر، وابستگی معیشتی مردم به محصولات جنگلی افزایش یافته و برداشت بیرویه از برخی گونههای گیاهی مانند بنه، فرصت احیای طبیعی آنها را کاهش داده است. در نتیجه منابع غذایی خرس نیز محدود شده و از سوی دیگر، بخشهایی از زیستگاه آن به باغهای زردآلو، سیب و انگور تبدیل شده است. …
