به گزارش رکنا، چنگیز شیخلی که چهارشنبه ۲۸ مردادماه ۱۴۰۵ چشم از جهان فروبست، بیش از هفت دهه از عمر خود را وقف کشف و شناسایی غارهای ایران کرد.
بر اساس گزارشها، شیخلی متولد ۱۳۰۶ در مشهد بود و از ۱۲ سالگی با کوهنوردی در کوه سنگی مشهد، پای به عرصه طبیعتگردی گذاشت. او در طول زندگی خود، بیش از ۵۰۰ غار را کشف کرد و ۱۶ جلد کتاب دستی در این زمینه نوشت، با این حال تا پایان عمر نسبتاً گمنام ماند.
نکات برجسته زندگی و فعالیتهای او عبارتند از:
آغاز غارنوردی: نخستین حضور او در غار به سال ۱۳۲۲ در منطقه حصار بازمیگردد که جرقه علاقه او به دنیای زیرزمین شد.
تأسیس هیأت غارنوردی ایران: در سال ۱۳۲۵، به همراه سیروس مستوفی و اکبر شفیعزاده، این هیأت را بنیان نهاد.
نقشهبرداری غارها: در دهه ۱۳۳۰، به همراه عبدالواحد خنجی برای نقشهبرداری غارهای چهارمحال و بختیاری از سوی سازمان جغرافیایی کشور مأمور شد و نقشههای تهیه شده توسط او همچنان در سازمان جغرافیایی ارتش موجود است.
تمرکز بر غارهای افقی: به گفته جواد نظامدوست، یکی از همکارانش، شیخلی از دهه ۳۰ به طور تخصصی به غارنوردی پرداخت و در دهه ۴۰ بیشتر بر پیمایش غارهای افقی ایران متمرکز بود.
او همچنین تحصیلات خود را در رشته باستانشناسی به صورت مکاتبهای از دانشگاه کمبریج و از طریق انجمن فرهنگی ایران و انگلیس به پایان رساند.
درگذشت این پیشکسوت، ضایعهای برای جامعه کوهنوردی و غارشناسی ایران محسوب میشود، چراکه او نه تنها یکی از بنیانگذاران این رشته، بلکه الگویی برای نسلهای بعدی اکتشافگران زیرزمینی بود پایان خبر / رکنا / کدخبر 1240835 …
