به گزارش رکنا از وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، محمدجواد راعی خاطرنشان کرد: وقتی دمای هوا به بیش از ۴۵ درجه سانتیگراد میرسد، این شرایط بهویژه برای داروهای حساس به گرما، چالشبرانگیز است. به همین دلیل، آگاهی از شیوه صحیح نگهداری داروها، بخش مهمی از مراقبتهای سلامت افراد محسوب میشود.
وی، داروهای نیازمند زنجیره سرد، را دارای بیشترین حساسیت نسبت به گرما دانست و افزود: انسولین از مهمترین این داروهاست. ویال یا قلم بازنشده باید در دمای ۲ تا ۸ درجه سانتیگراد نگهداری شود و اگرچه پس از باز شدن تا ۲۸ روز در دمای کمتر از ۳۰ درجه قابل استفاده است، اما در گرمای شدید بهسرعت دچار کاهش پایداری و اثربخشی میشود. همچنین قطرههای چشمی و گوشی پس از باز شدن و شیافها نیز در برابر گرما حساس هستند و ذوب شدن یا تغییر ظاهر آنها میتواند نشانه فساد دارو باشد.
این عضو هیأت علمی دانشکده داروسازی با اشاره به گروه دیگری از داروها که باید در دمای کمتر از ۳۰ درجه سانتیگراد نگهداری شوند، گفت: داروهایی مانند وارفارین، دیگوکسین، بتابلاکرها، لووتیروکسین و داروهای ضدصرع در این گروه قرار دارند. نیتروگلیسیرین زیرزبانی نیز از جمله داروهای بسیار حساس به گرماست و قرار گرفتن آن در دمای بالا میتواند اثربخشی آن را در شرایط اورژانسی کاهش دهد.
راعی خاطرنشان کرد: برخی داروها مانند استامینوفن، ایبوپروفن و قرصهای آنتیهیستامین از پایداری بیشتری برخوردارند، اما حتی این داروها نیز باید دور از نور مستقیم خورشید و گرمای شدید نگهداری شوند.
وی استفاده از کیفهای عایقدار یا کولبگ را برای حمل داروها مناسب دانست و ادامه داد: داروها نباید بهطور مستقیم با یخ تماس داشته باشند، زیرا دمای بسیار پایین نیز میتواند به برخی فرآوردههای دارویی آسیب برساند. استفاده از یک لایه پارچه یا حوله بین دارو و کیسه یخ، راهکار مناسبی برای جلوگیری از این آسیب است.
این متخصص بیوتکنولوژی دارویی همچنین از مردم خواست روزانه ظاهر داروهای خود را بررسی کنند، تغییر رنگ، کدر شدن محلولها، چسبیدن قرصها به یکدیگر یا تغییر بافت کپسولهای ژلاتینی از نشانههایی است که میتواند بیانگر آسیب دیدن دارو باشد …
