به گزارش خبرنگار اجتماعی رکنا، بازنشستگی قرار بود دورهای برای آرامش باشد؛ دورهای که پس از سالها کار و تلاش، فرد بتواند بدون دغدغه هزینههای روزمره زندگی کند. اما روایت بسیاری از بازنشستگان امروز چیز دیگری است. آنها از روزهایی میگویند که حقوق ماهانهشان پیش از رسیدن به نیمه ماه تمام میشود و باید برای تأمین هزینههای باقیمانده، راههای دیگری پیدا کنند.
یکی از بازنشستگان با گلایه از شرایط معیشتی خود به خبرنگار اجتماعی رکنا میگوید: «با این حقوق چطور باید زندگی کنم؟ من تنها نیستم؛ خانواده دارم، چند نفر به این درآمد وابستهاند. آیا این مبلغ واقعاً کفاف یک زندگی را میدهد؟»
او ادامه میدهد: «۳۱ سال حق بیمه پرداخت کردم، سالها کار کردم و انتظار داشتم در دوران بازنشستگی حداقل بتوانم زندگی معمولی داشته باشم، اما امروز باید برای هزینههای ابتدایی زندگی حساب و کتاب کنم.» حقوقی که در برابر قیمتها کوچکتر میشود
بازنشستگان معتقدند مشکل فقط میزان حقوق نیست؛ مسئله اصلی، سرعت افزایش هزینههاست. آنها میگویند هر بار که افزایش حقوق اعلام میشود، موج جدید گرانیها خیلی زود اثر آن را از بین میبرد.
یکی از آنها میگوید: «حقوق من ۲۳ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان است، اما وقتی هزینههای خانه، خوراک، دارو و قبضها را پرداخت میکنم، چیزی باقی نمیماند. با چنین شرایطی چطور میشود زندگی را مدیریت کرد؟»
او اضافه میکند: «اگر حقوق چند میلیون تومان هم افزایش پیدا کند، وقتی قیمتها چند برابر میشوند، این افزایش در زندگی واقعی دیده نمیشود.» وقتی حقوق تا دهم ماه تمام میشود
یکی از گلایههای پرتکرار بازنشستگان، تمام شدن حقوق پیش از پایان ماه است. آنها میگویند هزینههای ثابت زندگی، بخش زیادی از درآمدشان را در همان روزهای ابتدایی ماه مصرف میکند.
یک بازنشسته میگوید: «حقوق ما اغلب تا دهم یا پانزدهم ماه تمام میشود. بعد از آن باید ببینیم چطور ماه را به پایان برسانیم. بازنشستهای که سن بالاتری دارد، توان کار کردن دوباره ندارد؛ اما هزینهها منتظر کسی نمیماند.»
به گفته او، بسیاری از بازنشستگان مجبور شدهاند از بسیاری از نیازهای شخصی خود …
