به گزارش خبرگزاری برنا؛ سریال «صفر بیست و چهار» که این روزها از شبکه تماشا پخش می شود، تلاشی بود برای بازخوانی جنگ از زاویهای انسانی و کمتر روایتشده؛ اثری که بهجای تمرکز صرف بر هیاهوی میدان نبرد، به جهان درونی آدمها، لحظههای تردید و تصمیم و وزن اخلاقی مسئولیت میپرداخت.
این سریال کوشید با تلفیق روایت دراماتیک و واقعیت تاریخی، تصویری تازه از انسان در موقعیت بحران ارائه دهد؛ جایی که رفاقت، ایثار و حس تعلق به وطن، معنایی عمیقتر پیدا میکند و جنگ نه صرفاً یک واقعه تاریخی، بلکه میدان آزمون انسانیت روایت میشود.
به همین منظور، عباس خداوردیان بازیگر سریال «صفر بیست و چهار» در گفتوگو با خبرگزاری برنا، درباره نقش خود در این اثر گفت: پذیرش نقش در مجموعه «صفر بیست و چهار» برای من صرفاً یک پیشنهاد کاری نبود، بلکه دعوتی جدی برای ورود به بخشی از تاریخ این سرزمین محسوب میشد.
عباس خداوردیان گفت، مطالعه فیلمنامه نشان داد که اثر، نگاهی متفاوت و واقعگرایانه به فضای دفاع مقدس دارد؛ روایتی که در عین پرداختن به ابعاد عملیاتی، بُعد انسانی پررنگی نیز دارد و به بخشی کمتر روایتشده از جنگ، یعنی ماجرای هور و عساکره، میپردازد. همین رویکرد دقیق و متعهدانه نخستین عاملی بود که مرا به این پروژه نزدیک کرد.
او ادامه داد: شخصیت «حمزه» نیز برایم چالشی جدی و در عین حال جذاب بود. او شخصیتی نمایشی یا شعاری نیست، بلکه انسانی عملگراست که در بطن واقعیت جنگ حضور دارد. ایفای نقش فردی که نمونههای بیشماری از او در آن دوران وجود داشتهاند افرادی که بسیاری از آنان بینام و نشان ماندهاند اما تأثیرشان در سرنوشت این سرزمین ماندگار است، مسئولیتی سنگین و ارزشمند به همراه داشت.
خداوردیان خاطرنشان کرد: همچنین حضور کارگردانی چون علیرضا محمدی و همراهی بازیگران حرفهای از جمله جعفر دهقان و محرم زینالزاده، اطمینان خاطر بیشتری نسبت به کیفیت و جدیت پروژه برایم ایجاد کرد و انگیزهام را برای حضور در این مجموعه دوچندان ساخت. در نهایت، احساس کردم ایفای این نقش میتواند بخشی از دِینی باشد که بهعنوان یک بازیگر نسبت به نسل آن روزها بر عهده دارم؛ تلاشی برای زنده نگه داشتن صدای انسانهایی که ایستادگی و فداکاریشان بخشی از حافظه تاریخی ما را شکل داده است.
عباس خداوردیان همچنین اظهار کرد، مجموعه این عوامل باعث شد با تمام توان و تعهد در این پروژه حضور پیدا کنم. این بازیگر سینما و تئاتر گفت: نخستین مواجهه من با فیلمنامه «صفر بیست و چهار» با احساسی از صداقت و واقعگرایی همراه بود.
وی گفت، از همان ابتدا روشن بود که با متنی شعاری یا صرفاً احساسی روبهرو نیستم، بلکه با روایتی مواجهام که ریشه در واقعیت دارد؛ متنی مبتنی بر جزئیات دقیق جنگ، انسانهایی واقعی و لحظاتی که فضای ملموس خاکریز و هور را بهخوبی منتقل میکند. این اصالت در روایت، نخستین برداشت جدی من از اثر را شکل داد.
خداوردیان ادامه داد: در نگاه کلی، فیلمنامه تلاشی آگاهانه برای بازخوانی بخشی کمتر روایتشده از تاریخ دفاع مقدس به نظر میرسید؛ مقطعی که به ماجرای هور، نبود آتش پشتیبانی و ابتکار ساخت عساکرهها میپردازد.
این بخش از جنگ معمولاً در حاشیه مانده، در حالیکه در واقعیت از پیچیدهترین و دشوارترین میدانها بوده است. همین زاویه دید متفاوت نشان میداد که با اثری فراتر از یک روایت متعارف روبهرو هستیم. بازیگر سریال «چرخ و فلک» عنوان کرد: از سوی دیگر، شخصیتپردازیها بهشدت انسانی و باورپذیر نوشته شده بود. حتی فرماندهان نیز صرفاً کارکرد نمادین نداشتند، بلکه بهعنوان انسانهایی با دغدغه، ترس و مسئولیت تصویر شده بودند.
شخصیت «حمزه» نیز در همین چارچوب تعریف میشد؛ فردی که اقتدارش از عمل نشئت میگیرد، نه از کلام، و تکیهگاه نیروهایش است. این عمق انسانی در طراحی نقش، برای من ارزش ویژهای داشت.
در مجموع، نخستین مواجهه با فیلمنامه این احساس را در من ایجاد کرد که این مجموعه صرفاً یک اثر تلویزیونی نیست، بلکه نوعی بازخوانی تاریخی است؛ روایتی که هم بُعد عملیاتی را در بر میگیرد، هم بُعد انسانی را، و در عین حال ادای احترامی است به نسلی که با کمترین امکانات، دست به بزرگترین فداکاریها زد.
وی ادامه داد: برای بازآفرینی فضای تاریخی دهه ۶۰، نخستین گام من مطالعه منابع تاریخی و مستندهای مرتبط با جنگ بود؛ بهویژه روایتهایی که به هور، عملیاتهای آبی–خاکی و شرایط ویژه آن منطقه میپرداخت.
این مطالعات کمک کرد درک دقیقتری از چالشهایی داشته باشم که رزمندگان آن دوره با آن مواجه بودند؛ از نبود آتش پشتیبانی گرفته تا دشواریهای تردد در هور و فشارهای روانی عملیاتهای طولانی.
در مرحله بعد، به سراغ خاطرات و روایتهای شفاهی رزمندگان آن دهه رفتم. این بخش از پژوهش برایم اهمیت ویژهای داشت، زیرا از خلال روایتهای دستاول میتوان به لحن گفتار، نوع نگاه، شوخطبعیها، دغدغهها و حتی ترسهای آن نسل دست یافت؛ جزئیاتی که معمولاً در منابع مکتوب ثبت نمیشوند و تنها از طریق تجربه زیسته افراد قابل انتقالاند. این هنرمند سینما و تئاتر ابراز داشت: همزمان، تلاش کردم فضای اجتماعی و فرهنگی دهه ۶۰ را نیز بهطور جامعتری بشناسم. آن دوران صرفاً به جنگ محدود نمیشد، بلکه سبک زندگی و نوعی زیستجهان خاص را در بر میگرفت؛ دورانی که سادگی، صمیمیت در روابط انسانی و نقش پررنگ باورها در تصمیمگیریها، از ویژگیهای شاخص آن بود. برای درک بهتر این فضا، آثار تصویری تولیدشده در همان سالها را بازبینی کردم تا لحن، رفتارها و حالوهوای عمومی جامعه را دقیقتر لمس کنم. وی افزود: در نهایت، بخش مهمی از پژوهش به تحلیل تیپ فرماندهان واقعی آن دوران اختصاص داشت؛ افرادی که با حداقل امکانات، بیشترین مسئولیتها را بر عهده داشتند. نحوه ایستادن، نگاه کردن، تصمیمگیری و حتی سکوتهای معنادار آنان برایم الهامبخش بود. این توجه به جزئیات رفتاری کمک کرد شخصیت «حمزه» را نهتنها از منظر تاریخی، بلکه از نظر روحی و رفتاری نیز به فضای آن دوره نزدیک کنم.
خداوردیان تاکید کرد: بازخورد مخاطبان همواره برای من اهمیت داشته است، اما در این پروژه با تجربهای متفاوت روبهرو شدم؛ برخی واکنشها از سوی طیفهایی بود که کمتر انتظارش را داشتم و همین موضوع، معنای عمیقتری به آنها بخشید. یکی از معنادارترین واکنشها از سوی نسل جوانتر بود. تصور نمیکردم این نسل تا این اندازه با جزئیات بازی ارتباط برقرار کند، اما پیامهایی که از نوجوانان و جوانان دریافت کردم، بهویژه درباره ظرافتهای احساسی نقش، برایم بسیار ارزشمند بود. بسیاری از آنها بر باورپذیری شخصیت تأکید داشتند و این نکته برایم اهمیت ویژهای داشت، چرا که از ابتدا، بهویژه با هدایت علیرضا محمدی و تیم نویسندگان، تمرکز اصلی بر همین عنصر باورپذیری قرار داشت.
وی ادامه داد: طیف دیگری از مخاطبان که واکنششان برایم بسیار اثرگذار بود، افرادی بودند که تجربه زیستی نزدیکی با فضای داستان داشتند. بازخورد این گروه گاه عاطفی و تکاندهنده بود؛ کسانی که احساس میکردند روایت ارائهشده با واقعیتهای زیسته آنها همخوانی دارد. این نوع مواجهه برایم تا حدی غیرمنتظره بود، زیرا نشان میداد تلاش گروه سازنده توانسته به لایههایی از واقعیت نزدیک شود که برای مخاطبان دارای تجربه مستقیم، قابل لمس است.
بازیگر سریال «صفر بیست و چهار» در پایان گفت: در کنار اینها، بازخوردهای حرفهای از سوی اهالی سینما و تئاتر نیز جایگاه ویژهای برایم داشت. نگاه این طیف معمولاً دقیق و سختگیرانه است و دریافت نظر مثبت از آنان، ارزش مضاعفی دارد. مجموع این واکنشها، چه از سوی مخاطبان عام و چه از سوی اهل فن، تجربهای غنی و تأملبرانگیز برایم رقم زد.
انتهای پیام/
