نویسنده و راهب ژاپنی در قرن هفدهم بنام «یاماموتو چونهتومو»، کتابی سرشار از حکمت و آئین برای ساموراییها نوشت که امروزه برای ورزشکاران الگوساز و الهامبخش شده است؛ کتابی با نام «هاگاکوره» که بخشی از این کتاب مورد توجه کوبی برایانت، اسطوره بسکتبال جهان، قرار گرفت و در مقطعی به الگویی برای زندگی و تمرینات ورزشی او تبدیل شد.
یکی از بارزترین مصادیق این الگوبرداری از آئین سامورایی در کتاب «هاگاکوره» آمده است که مرد باید ساعت چهار صبح از خواب بیدار شود، استحمام کند و هر روز موهای خود را مرتب کند، صبحانه را با طلوع خورشید بخورد و با تاریک شدن هوا به استراحت بپردازد. سه قرن بعد، این نگاه به زندگی و انضباط، به شکلی متفاوت در زندگی قهرمان بسکتبال جهان کوبی برایانت نهادینه شد. او هر روز ساعت چهار صبح از خواب بیدار میشد و به تمرین میپرداخت، تنظیم زمان خواب و بیداری عاداتی بود که در عملکرد ورزشی این اسطوره نقش پررنگی داشت بطوریکه «تیم گروور» مربی او دربارهاش روایتهای زیادی کرده است.
در کتاب RELENTLESS که در سال ۲۰۱۳ منتشر شد، گروور ماجرایی را از تابستان 2004 وتمرین «کوبی برایانت» نقل میکند. در آن زمان، سالن تمرین تیم لسآنجلس لیکرز در کالیفرنیا، هنوز در سکوت صبحگاهی بود. نگهبان مجموعه، حوالی ساعت ۴:۱۵ صبح، وارد سالن شد و متوجه شد تنها یک خودرو در پارکینگ قرار دارد. از داخل سالن نیز صدای برخورد توپ با حلقه به گوش میرسید.آن خودرو متعلق به کوبی برایانت بود.کوبی تنها، بدون مربی و تماشاگر، مشغول تمرین بود. او از هر نقطه زمین ۲۰۰ پرتاب انجام میداد و سپس به نقطه بعدی میرفت. دلیل این شیوه تمرین نیز روشن بود. قرار بود «شکیل اونیل» در آن تابستان از تیم جدا شود و برایانت نمیخواست تعداد قهرمانیهایش روی عدد سه متوقف شود. او میخواست خلأ ناشی از جدایی اونیل را با الهام از جملات «چونه تومو در کتاب هاگاکوره» با سحرخیزی و انضباط بیشتر و تلاش مضاعف جبران کند.در نهایت نیز مسیر قهرمانیهای او پس از جدایی اونیل ادامه پیدا کرد.
مبرهن و آشکار است مفهوم تمرین هدفمند و نقش نظم و تداوم در عملکرد ورزشی یک ورزشکار، موضوعی صرفاً تجربی یا برگرفته از سنتهای قدیمی نیست. از دهه ۱۹۹۰، پژوهشهای علمی NIH نیز ابعاد مختلف این موضوع، از جمله سازوکارهای فیزیولوژیک مرتبط با بیداری و ریتم …
