ساعت از ۵ صبح نگذشته بود که خادمان بارگاه رضوی با وقار و هیبتی خاص، صفبهصف در صحن و سرای رضوی گردهم آمدند. آیین رسمی تعویض پرچم گنبد منور و پوش ضریح مطهر که از کهنترین سنن آستان قدس رضوی است، امروز حالوهوایی متفاوت داشت؛ چرا که زائران و مجاوران پس از دو ماه شاهد سیاهپوشی صحنها و رواقها، در صفوفی مشتاق ایستاده بودند تا شاهد برچیده شدن بیرقهای عزا و برافراشته شدن پرچم سبزرنگ رضوی باشند.
سکوت سنگینی بر حرم حکمفرما بود، سکوتی که با زمزمههای زیر لب زائران و اشکهای شوق آنان در هم آمیخته بود. گویی کتیبههای مشکی که هر کدام یادآور مصائب اهلبیت (ع) بودند، به آرامی از دیوارههای صحن و سرا جمعآوری میشدند تا راه را برای ورود به ماه ربیعالاول هموار کنند.
در این مراسم معنوی، پوش مشکی ضریح مطهر که در طول این ایام، مأمن دلهای شکسته زائران و عزاداران بود، با پوشی نو جایگزین شد. همزمان پرچم مشکی گنبد منور پایین آمد و پرچم سبزرنگ مزین به آیه شریفه «نصر من الله و فتح قریب» بر تارک گنبد طلایی برافراشته شد تا در تلاقی با نور صبحگاهی، نویدبخش گشایش و پیروزی باشد.
گلآراییهای فوق ضریح نیز تغییر یافت و طراوت گلهای تازه، رنگ و بوی شکوفایی را به فضای داخلی مضجع شریف بخشید.
در حاشیه این آیین، کتیبهها و پارچههای مشکی نصبشده بر ایوانها و ستونهای صحنها نیز بهتدریج جمعآوری شد. فضای حرم در این صبح متفاوت، آمیزهای از دلتنگی پایان ایام عزاداری و شوق آغاز ماهی تازه بود.
با پایان این آیین، سکوت سنگین ۶۳ روزه ایوانها و صحنها، جای خود را به طنینی تازه داد و صدای ضربآهنگ نقارهها که از امروز عصر به گوش میرسد گویی نبض زندگی و امید را دوباره به رگهای شهر مشهد بازمیگرداند.
