پژوهشگران در یک دستاورد تازه موفق شدهاند با استفاده از قطره چشمی و ترکیبات دارویی جدید، بخشی از بینایی را در موشهای نابینا بازیابی کنند، روشی که بدون نیاز به ژندرمانی یا کاشت ایمپلنت، مدارهای عصبی سالم باقیمانده در شبکیه را دوباره فعال میکند.
به گزارش گروه ترجمه خبرگزاری برنا به نقل از ساینس دیلی، اگرچه این فناوری هنوز وارد مرحله آزمایش انسانی نشده است اما میتواند در آینده راهکاری سادهتر، کمتهاجمیتر و ارزانتر برای درمان میلیونها بیمار مبتلا به بیماریهای تحلیلبرنده شبکیه باشد.
این پژوهش که توسط کنسرسیومی به سرپرستی مؤسسه مهندسی زیستی کاتالونیا (IBEC) انجام شده، در نشریه Journal of the American Chemical Society (JACS) منتشر شده است. نابینایی ناشی از مرگ سلولهای حساس به نور
بسیاری از بیماریهای نابیناکننده شبکیه از جمله دژنراسیون ماکولا وابسته به سن (Age-related Macular Degeneration یا AMD) و رتینیت پیگمنتوزا (Retinitis Pigmentosa یا RP) بهدلیل از بین رفتن تدریجی سلولهای گیرنده نور یا فوتورسپتورها ایجاد میشوند.
این سلولها نخستین بخش از شبکیه هستند که نور را دریافت کرده و آن را به سیگنال عصبی تبدیل میکنند. با مرگ این سلولها، چشم دیگر قادر به آغاز فرآیند بینایی نیست هرچند بخش بزرگی از شبکه عصبی شبکیه که اطلاعات را به مغز منتقل میکند همچنان سالم باقی میماند.
برآوردها نشان میدهد بیماریهای ناشی از تخریب فوتورسپتورها حدود ۲۰۰ میلیون نفر را در سراسر جهان تحت تاثیر قرار داده و از مهمترین عوامل نابینایی و کاهش شدید بینایی هستند. این بیماریها علاوه بر کاهش استقلال و کیفیت زندگی بیماران سالانه بیش از ۴۰۰ میلیارد دلار هزینه مستقیم و غیرمستقیم به نظامهای سلامت و اقتصاد جهانی تحمیل میکنند. محدودیت روشهای درمانی فعلی
دانشمندان طی سالهای اخیر روشهای مختلفی برای فعالسازی دوباره مدارهای عصبی باقیمانده شبکیه بررسی کردهاند. ژندرمانی تنها برای گروه محدودی از بیماران که دچار جهشهای ژنتیکی مشخص هستند کاربرد دارد. ایمپلنتهای الکترونیکی شبکیه نیز بسیار پرهزینه و تهاجمی بوده و بیماران برای استفاده از آنها به دورههای آموزشی طولانی نیاز دارند. در مقابل روشهای مبتنی بر اپتوژنتیک و داروهای حساس به نور نیز وارد مراحل …
