به گزارش خبرنگار ورزشی برنا، سازمان لیگ سهمیههای زیر ۲۵ سال لیگ برتر را «۲+۱» اعلام کرده است، اما نکته قابل توجه اینجاست که دو بازیکن از این سهمیه باید فصل گذشته در همان تیم حضور داشته باشند. این موضوع در شرایطی مطرح میشود که در لیگ یک، سهمیه زیر ۲۵ سال عدد ۲ در نظر گرفته شده و هر دو بازیکن نیز باید فصل گذشته در همان تیم حضور داشته باشند؛ به این ترتیب، عملاً هیچ جایی برای ورود بازیکن جدید به این سهمیه وجود ندارد و بازیکنی خارج از فهرست فصل گذشته تیم نمیتواند به عنوان سهمیه زیر ۲۵ سال به یک تیم لیگ یکی اضافه شود.
این قانون به این معناست که اگر یک بازیکن جوان زیر ۲۵ سال که در رده سنی امید هم قرار ندارد از تیم خود جدا شود، دیگر امکان حضور در تیم جدیدی در لیگ یک را نخواهد داشت. از سوی دیگر، تیمهای لیگ برتری نیز اصولاً به سختی از لیگ یک بازیکن جذب میکنند و همین مسئله میتواند آینده فوتبالی بسیاری از بازیکنان جوانی را که در آستانه شکوفایی هستند، تحت تأثیر قرار دهد.
لیگ یک میتواند یکی از مهمترین بسترهای شکوفایی استعدادهای جوان فوتبال ایران باشد، اما چنین قانونی ممکن است برخی از همین بازیکنان را بدون تیم بگذارد. این اتفاق در نهایت به ضرر فوتبال ایران خواهد بود. چرا باید حتی یک بازیکن جوان بدون تیم بماند؟ بدون شک بیکار ماندن حتی یک بازیکن نیز برای فوتبال کشور هزینه دارد، چه برسد به اینکه این اتفاق برای چندین بازیکن رخ دهد.
نتیجه چنین شرایطی میتواند این باشد که تیمهای لیگ یکی به جای سرمایهگذاری روی بازیکنان جوان و آیندهدار، سراغ بازیکنان باتجربهتر بروند و به نوعی تهماندههای لیگ برتر را جمعآوری کنند. در حالی که اگر فضای کافی برای حضور بازیکنان جوان و جدید در لیگ یک فراهم شود، این رقابتها میتواند به محلی برای معرفی استعدادهایی تبدیل شود که در آینده به تیمهای بزرگتر و حتی تیم ملی راه پیدا میکنند.
شاید یکی از دلایل اینکه تیم ملی کشورمان یکی از پیرترین تیمهای جام جهانی لقب میگیرد نیز همین نگاه و بیتوجهی به مسیر پرورش و میدان دادن به جوانان باشد. فوتبال برای ساختن نسل جدید نیاز به فرصت دارد و این فرصت باید از سطح باشگاهی و بهویژه لیگ یک آغاز شود؛ جایی که بازیکنان جوان میتوانند بدون فشار و توقعات بالای …
