به گزارش خبرگزاری برنا از مرکزی ، در سالهای اخیر، یکی از رشتههای ورزشی که توانسته است توجه بسیاری از علاقهمندان به تناسباندام و سلامت جسمانی را به خود جلب کند، سبک «تایبو» (Tae Bo) نام دارد. این رشته که ترکیبی پویا از تکنیکهای هنرهای رزمی، حرکات ایروبیک و موسیقی است، در دههی ۱۹۸۰ میلادی توسط بیلی بلنکس، قهرمان چند دورهی کاراتهی جهان و دارندهی کمربند مشکی دان ۹، ابداع شد و امروز به عنوان یکی از مؤثرترین برنامههای آمادگی جسمانی در سراسر جهان شناخته میشود.
نام «تایبو» از تلفیق دو واژهی «تایکواندو» و «بوکس» گرفته شده است؛ اما برخلاف این دو رشته، در تایبو هیچگونه برخورد فیزیکی میان هنرجویان رخ نمیدهد. تمرینکنندگان با پرتاب مشت و لگد در هوا و انجام حرکات موزون، بدون آنکه ضربهای به حریف وارد شود، به تقویت بدن و ذهن خود میپردازند. این ویژگی، تایبو را به گزینهای ایمن، غیررقابتی و در دسترس برای عموم مردم تبدیل کرده است.
ساختار فنی و حرکات پایه
تایبو بر پایهی هشت تکنیک اصلی طراحی شده است. چهار مشت شامل جَب، کراس، هُک و آپرکات و چهار لگد شامل فرانت کیک، ساید کیک، راندهاوس کیک و بک کیک، هستهی اصلی حرکات این رشته را تشکیل میدهند. این تکنیکها در ترکیب با گامهای ایروبیک، پرشها، چرخشها و ضربات زانو اجرا میشوند و در هر جلسهی تمرینی، هنرجو ممکن است تا ۴۰۰ مشت را در مسیرهای گوناگون پرتاب کند که تمامی گروههای عضلانی بدن را درگیر میسازد.
یکی از وجوه تمایز تایبو، اجرای حرکات با موسیقی است. ریتم تند موسیقی که در برخی مقاطع به ۱۸۵ ضربان در دقیقه میرسد، علاوه بر ایجاد انگیزه و نشاط، به افزایش شدت تمرین و بهبود عملکرد قلبی-عروقی کمک میکند.
فلسفهی «دگرگونی از درون»
بیلی بلنکس، بنیانگذار این سبک، تایبو را بر پایهی فلسفهی «دگرگونی از درون به بیرون» بنا نهاده است. به باور او، تغییر واقعی زمانی رخ میدهد که فرد ابتدا ذهن و روح خود را متحول سازد و سپس این تحول در بدن و رفتارش نمایان شود. این رویکرد در قالب پنج فضیلت با عنوانهای تعهد کامل، آگاهی، تعالی، بدن و اطاعت از ارادهی خویش تعریف شده است که بسیاری از مربیان از آن به عنوان چارچوبی انگیزشی برای هدایت هنرجویان بهره میبرند.
چهار شاخه برای پاسخ به نیازهای …
