علیرضا سلیمانی، متخصص بیماریهای عفونی و عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی البرز افزود: پس از بهبود آبلهمرغان، ویروس بهطور کامل از بدن خارج نمیشود و میتواند سالها بهصورت خاموش در گرههای عصبی باقی بماند. در شرایطی مانند افزایش سن، تضعیف سیستم ایمنی، ابتلا به برخی بیماریها، مصرف داروهای سرکوبکننده ایمنی، درمانهای ضدسرطان، پیوند اعضا، استرس شدید یا بیماریهای مزمن، احتمال فعالشدن مجدد این ویروس و بروز زونا افزایش مییابد.
این متخصص بیماریهای عفونی با اشاره به افراد در معرض خطر بیشتر، اظهار کرد: زونا در افراد بالای ۵۰ سال، مبتلایان به دیابت، سرطان، بیماریهای مزمن کلیوی یا ریوی، افراد مبتلا به بیماریهای تضعیفکننده ایمنی و کسانی که داروهای کورتونی یا داروهای سرکوبکننده سیستم ایمنی مصرف میکنند، بیشتر دیده میشود. با این حال، زونا ممکن است در افراد جوان و ظاهراً سالم نیز رخ دهد.
سلیمانی ادامه داد: درد، سوزش، گزگز، خارش یا حساسیت غیرعادی پوست معمولاً چند روز پیش از ایجاد ضایعات پوستی آغاز میشود. سپس بثورات قرمز و تاولهای کوچک و دردناک، اغلب بهصورت نواری و در یک سمت بدن یا صورت ظاهر میشوند. این ضایعات بیشتر در ناحیه قفسه سینه، پشت، شکم یا کمر دیده میشوند؛ اما درگیری صورت و اطراف چشم نیز ممکن است رخ دهد.
وی تأکید کرد: در برخی بیماران، زونا میتواند با تب خفیف، سردرد، خستگی و بیحالی همراه باشد. همچنین بروز درد یا تاول در اطراف چشم، روی بینی، پیشانی یا گوش، یک وضعیت مهم است و بیمار باید بدون تأخیر برای ارزیابی تخصصی مراجعه کند؛ زیرا درگیری چشم یا عصبهای صورت میتواند عوارض جدی به دنبال داشته باشد.
عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی البرز گفت: بهترین زمان برای آغاز درمان دارویی، در اولین فرصت پس از شروع علائم و ترجیحاً طی ۷۲ ساعت نخست از ظهور ضایعات …
