درگذشت ابوالقاسم قاسم زاده، روزنامه‌نگار پیشکسوت در آستانه روز خبرنگار

سروشکل صاحبان عزا پس از چهل روز از درگذشت عزیزانشان، هیچ شباهتی به روز خاک سپاری ندارد. همه در لباس‌های آراسته و ظاهری مرتب، میزبان مراسمی آرام‌اند. دیگر خبری از آن شیون‌های دردناک نیست. دیگر خبری از آن اشک‌های بی اختیار نیست.

دیگر کسی به اندازه روز‌های اول با نشستن کنار مزار عزیزش، خود را به خاک‌ها نمی‌اندازد. بالأخص اگر آن که از دنیا رفته، سنی و سالی از او گذشته باشد. نوه داشته باشد. نتیجه داشته باشد. فصل‌های زیادی را دیده باشد. لذت دنیا را برده باشد. میوه اش را از فراز‌های مختلف زندگی چیده باشد.

ما، اما امروز، صاحبان عزایی هستیم که حتی پس از چهل روز، هنوز با ملاقات مزار عزیزمان بی اختیار گریه می‌کنیم. هنوز باور نکرده‌ایم. هنوز با خودمان می‌گوییم این چه خاکی است که سرد نمی‌شود. هنوز کمر راست نکرده‌ایم. به سنگ مزارش نگاه می‌کنیم و هنوز خیلی هایمان باور نمی‌کنیم. ما میزبان چهلمین روز از تدفین آقایی هستیم که میزبان و میهمان، همه عزادارند. همه دست روی شانه‌های هم گذاشته‌اند.

از بلندگو‌ها صدای تلاوت قرآن می‌آید و انگار هنوز کسی روی دست‌های جمعیت در حال حرکت است. ما فقط توی این چهل روز، از در به دری و سردرگمی نجات پیدا کردیم و هربار دلمان گرفت، آمدیم رواق دارالذکر. وگرنه دل همان دل است. دلتنگ. بی قرار. مبهوت و خشمناک. کسی باید به صورت‌های نمناک اشک آلود، گلاب بپاشد. صورت‌هایی که اغلب آفتاب سوخته پیاده روی‌های اربعین و مشهد است.

در ادامه حتما بخوانید چند روز پس از چهل و هشتم

صورت‌هایی که روزی ناباورانه به تیتر قرمز خبرفوری صفحه تلویزیون خیره مانده بود و پلک نمی‌زد و فکر می‌کرد این خبر به زودی تکذیب می‌شود. اما حالا روز‌ها از اعلام آن خبر بزرگ می‌گذرد و ما هنوز زنده‌ایم. هنوز با مشت‌های گره کرده در میدان‌ها حاضریم. پیراهن هایمان دیگر سیاه نیست، اما بیرق سرخ یالثاراتمان زمین نیفتاده.

ما آن میزبان‌های آراسته، اما داغ داریم که شیون هایمان، شعار شد. ما گریه هایمان را پس از روز تدفین، بدرقه راه آقای شهید کردیم و به خانه برگشتیم و حالا در چهلمین روز از موعد خاک سپاری، به رواق دارالذکر برگشته‌ایم. رواقی که ذکر روی لب‌های زوارش، نقش روی پوستر چهلمین روز تشییع و تدفین رهبر شهید است؛ «با تو در عهدیم تا صبح ظهور» ذکری از رواق دارالذکر تا تمام شهر‌های ایران.

به گزارش برنا به نقل از روابط عمومی معاونت امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، در پی تفاهم‌نامه همکاری میان وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و استانداری کرمان، نشست هماهنگی همکاری در برگزاری رویدادهای موسیقی و هنرهای تجسمی با حضور جمعی از مدیران و مسئولان فرهنگی و هنری برگزار شد.

در این نشست، احمد حسین فتایی، مشاور اجرایی معاونت امور هنری، حسین اسحاقی، مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان کرمان، آیدین مهدی‌زاده، مدیرکل هنرهای تجسمی، صدرا یوسفی، معاون مدیرکل هنرهای تجسمی و اسحاق شکری، مدیرعامل انجمن موسیقی ایران، حضور داشتند و درباره زمینه‌های همکاری مشترک و نحوه برگزاری رویدادهای هنری در استان کرمان گفت‌وگو و تبادل نظر کردند.

در این جلسه، ظرفیت‌های استان کرمان برای میزبانی و برگزاری رویدادهای ملی و بین‌المللی حوزه موسیقی و هنرهای تجسمی مورد بررسی قرار گرفت و بر ضرورت هماهنگی میان مجموعه‌های مرتبط برای بهره‌گیری از ظرفیت‌های فرهنگی، هنری و اجرایی استان تأکید شد.

همچنین عنوان شد که دوسالانه نقاشی ایران و جشنواره موسیقی نواحی ایران با همکاری استان کرمان برگزار خواهند شد و هماهنگی‌های لازم برای برگزاری این دو رویداد در دستور کار قرار گرفت.

در ادامه این نشست، بر استفاده از ظرفیت‌های موجود در استان و همراهی و مشارکت مجموعه‌های فرهنگی و هنری برای برگزاری مطلوب این رویدادها تأکید شد. همچنین مقرر شد تمام توان دفاتر و مجموعه‌های زیرمجموعه معاونت امور هنری برای هرچه بهتر برگزار شدن این رویدادهای هنری و تقویت همکاری با اداره‌کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان کرمان به کار گرفته شود.

این همکاری در راستای تفاهم‌نامه میان وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و استانداری کرمان، زمینه‌ساز حضور پررنگ‌تر ظرفیت‌های فرهنگی و هنری استان در رویدادهای مهم کشور خواهد بود و می‌تواند به تقویت جایگاه کرمان در عرصه هنرهای تجسمی و موسیقی، به‌ویژه موسیقی نواحی، کمک کند.

انتهای پیام/

 

 

به گزارش خبرنگار ایلنا به نقل از «آرت‌نیوزپیپر»، نقاشی دیواری بنکسی، هنرمند ناشناس بریتانیایی، که سپتامبر سال ۲۰۲۵ بر دیوار ساختمان دادگاه‌های سلطنتی لندن ظاهر شد، در نهایت با هزینه‌ای بالغ بر ۸۵ هزار و ۳۰۰ پوند از این ساختمان حذف شد.

این اثر، قاضی‌ای را با کلاه‌گیس سنتی و ردای سیاه نشان می‌داد که در حال ضربه‌زدن با چکش قضاوت به یک معترضِ روی زمین بود. لکه‌های خون نیز روی پلاکاردی که معترض در دست داشت دیده می‌شد.

بنکسی پس از انتشار تصویر این اثر در صفحه اینستاگرام خود، با درج عنوان «دادگاه‌های سلطنتی، لندن» اصالت آن را تأیید کرد.

نقاشی دیواری بنکسی بر ساختمان دادگاه‌های سلطنتی لندن که قاضی‌ای را در حال ضربه‌زدن با چکش قضاوت به یک معترض نشان می‌دهد؛ این اثر پس از مدت کوتاهی پوشانده و سپس برای حفظ نمای تاریخی ساختمان حذف شد

 

هزینه ۵۰ هزار پوندی برای پاک‌کردن نقاشی

بر اساس اطلاعاتی که وزارت دادگستری بریتانیا در پاسخ به درخواست دسترسی به اطلاعات عمومی در اختیار رسانه‌ها قرار داده، ۵۰ هزار پوند برای تلاش جهت پاک‌کردن رنگ از دیوار ساختمان هزینه شده است.

این ساختمان در خیابان کری لندن قرار دارد و به دلیل ارزش تاریخی و معماری خود در فهرست بناهای حفاظت‌شده بریتانیا قرار گرفته است.

تصاویر منتشرشده نشان می‌دهد که برای حذف نقاشی از سطح سنگی ساختمان از مواد شیمیایی و روش‌های تخصصی پاک‌سازی استفاده شده است.

در کنار هزینه پاک‌سازی، ۳۵ هزار و ۳۰۰ پوند دیگر برای تأمین امنیت محل و پرداخت اضافه‌کاری کارکنان هزینه شده است. در نتیجه، هزینه مستقیم و جانبی حذف اثر به ۸۵ هزار و ۳۰۰ پوند رسیده است.

نیروهای امنیتی و کارکنان دادگاه‌های سلطنتی لندن در جریان پوشاندن و حذف نقاشی دیواری بنکسی؛ مقام‌های بریتانیایی حفاظت از ویژگی تاریخی ساختمان را دلیل حذف این اثر عنوان کردند

تلاش برای حذف اثز بنکسی  

 

استدلال مقام‌های قضایی برای حذف اثر

سرویس دادگاه‌ها و دیوان‌های بریتانیا پس از آشکارشدن نقاشی اعلام کرده بود که ساختمان دادگاه‌های سلطنتی یک بنای ثبت‌شده و حفاظت‌شده است و این نهاد موظف است ویژگی و سیمای اصلی آن را حفظ کند. به همین دلیل، اثر بنکسی مدت کوتاهی پس از کشف پوشانده شد و روند حذف آن آغاز شد. با این حال، هزینه بالای این اقدام اکنون پرسش دیگری را مطرح کرده است: آیا پاک‌کردن یک اثر هنری از یکی از بناهای تاریخی بریتانیا، در نهایت هزینه بیشتری برای دولت و مالیات‌دهندگان ایجاد کرده است یا نگه‌داشتن آن؟

انتشار رقم ۸۵ هزار و ۳۰۰ پوندی می‌تواند بحث قدیمی درباره آثار بنکسی را دوباره داغ کند؛ اینکه آیا آثار بدون مجوز او را باید «هنر عمومی» دانست یا «تخریب اموال».

تحقیقات پلیس درباره اثر بنکسی

پلیس لندن نیز درباره ایجاد این نقاشی تحقیق کرده است.

از آنجا که هویت بنکسی همچنان ناشناس است، در صورت تبدیل‌شدن پرونده به یک رسیدگی قضایی، این احتمال وجود دارد که هنرمند برای حضور در دادگاه مجبور به افشای هویت واقعی خود شود. با این حال، تا زمان انتشار گزارش «آرت‌نیوزپیپر»، هیچ اتهامی علیه بنکسی مطرح نشده و هیچ فردی نیز در ارتباط با این پرونده بازداشت نشده است. پلیس لندن اعلام کرده است که تحقیقات همچنان ادامه دارد.

هزینه ۶۰ هزار پوندی برای اثر دیگری از بنکسی

این تنها اثر اخیر بنکسی در لندن نیست که برای دولت و نهادهای عمومی هزینه ایجاد کرده است.

شورای شهر وست‌مینستر نیز نزدیک به ۶۰ هزار پوند برای تأمین امنیت، نصب موانع حفاظتی و امور اداری مربوط به مجسمه‌ای از بنکسی که در ماه آوریل در میدان واترلو در مرکز لندن ظاهر شد، هزینه کرده است. این اثر مردی کت‌وشلوارپوش را نشان می‌دهد که پرچمی بزرگ را حمل می‌کند؛ پرچم صورت او را پوشانده و دیدش را مختل کرده است. پیکره نیز به شکلی ساخته شده که گویی مرد هنگام حرکت از روی پایه خود به جلو قدم گذاشته است.

مقام‌های محلی قرار است درباره سرنوشت این اثر تصمیم بگیرند و مشخص کنند که آیا مجسمه در محل باقی بماند یا جمع‌آوری شود.

سه اثر و نزدیک به ۱۵۰ هزار پوند هزینه عمومی

گزارش‌های منتشرشده درباره آثار اخیر بنکسی در لندن نشان می‌دهد که مجموع هزینه‌های مربوط به پاک‌سازی، امنیت و نگهداری سه اثر این هنرمند به حدود ۱۵۰ هزار پوند نزدیک شده است.

در کنار نقاشی دادگاه‌های سلطنتی و مجسمه میدان واترلو، یک اثر دیگر بنکسی که ماهی‌های گوشت‌خوار را روی یک اتاقک نگهبانی پلیس در لندن به تصویر کشیده بود نیز هزینه‌ای حدود ۲۲۰۰ پوند برای حذف ایجاد کرده است. قرار است این اتاقک پس از انتقال، در موزه لندن به نمایش گذاشته شود.

دیواری که از اثر بنکسی پاک شد

یک اثر هنری؛ دو نگاه متفاوت

ماجرای نقاشی دادگاه‌های سلطنتی بار دیگر تناقض همیشگی پیرامون هنر خیابانی بنکسی را آشکار کرده است.

از یکسو، آثار او به دلیل شهرت جهانی هنرمند، مضمون سیاسی و اجتماعی و تأثیرشان بر فرهنگ عمومی، از ارزش هنری و حتی اقتصادی قابل‌توجهی برخوردارند؛ از سوی دیگر، ایجاد چنین آثاری بدون اجازه مالک ساختمان می‌تواند از منظر حقوقی تخریب یا آسیب به اموال تلقی شود.

در مورد نقاشی دادگاه‌های سلطنتی، مضمون اثر نیز اهمیت ویژه‌ای داشت. تصویر قاضی‌ای که با چکش قضاوت به یک معترض حمله می‌کند، از سوی برخی ناظران و فعالان سیاسی به عنوان واکنشی به برخورد دولت بریتانیا با معترضان و اعتراضات مرتبط با ممنوعیت گروه «اقدام فلسطین» تفسیر شد.

بر اساس گزارش‌های منتشرشده، در یکی از اعتراضات علیه ممنوعیت این گروه در اوایل سپتامبر ۲۰۲۵، ۸۹۰ نفر بازداشت شدند؛ موضوعی که زمینه سیاسی احتمالی اثر بنکسی را پررنگ‌تر کرده است.

اکنون حذف این اثر، نه‌تنها یک اقدام برای حفاظت از یک ساختمان تاریخی، بلکه نمونه‌ای تازه از مناقشه دیرینه درباره آثار بنکسی است: وقتی یک اثر هنری بدون اجازه روی دیوار یک ساختمان عمومی ظاهر می‌شود، آیا باید آن را پاک کرد یا به دلیل ارزش هنری و اجتماعی‌اش حفظ کرد؟

این بار، پاسخ به این پرسش برای مالیات‌دهندگان بریتانیایی دست‌کم ۸۵ هزار و ۳۰۰ پوند هزینه داشته است. انتهای پیام/

ایران آنلاین:

  چنگیز شیخلی که مدتی در بستر بیماری بود، چهارشنبه ۲۸ مردادماه ۱۴۰۵ درگذشت. به او، «پدر غارنوردی و غارشناسی ایران» لقب داده بودند.

به گزارش ایسنا، چنگیز شیخلی متولد ۱۳۰۶ در شهر مشهد بود، در سال ۱۳۳۱ دیپلم ادبی خود را دریافت کرد و در انجمن فرهنگی ایران و انگلیس به صورت مکاتبه‌ای رشته باستان‌شناسی کمبریج را طی سه سال تحصیل کرد. او از ۱۲ سالگی کوهنوردی را از کوه سنگی مشهد شروع کرد و در مرداد ۱۳۲۴ به قله کلکچال و در خرداد ۱۳۲۶ به قله توچال و سپس به قله دماوند صعود کرد. در مرداد ۱۳۲۶ به عضویت باشگاه «نیرو و راستی»، که یکی از نخستین کلوپ‌های کوهنوردی ایران بود، درآمد.

نخستین حضور چنگیز شیخلی در غار به سال ۱۳۲۲ خورشیدی در منطقه حصار برمی‌گردد که از آن به بعد، به دنیای عجیب زیرِ زمین علاقمند شد. او در سال ۱۳۲۵ هیأت غارنوردی ایران را تأسیس کرد. دیگر اعضای این هیأت سیروس مستوفی و اکبر شفیع‌زاده بودند، در همان سال‌ها از سوی سازمان جغرافیایی کشور و فدراسیون کوهنوردی ایران چند برنامه هم به هیأت غارنوردی واگذار شد و به اتفاق عبدالواحد خنجی برای نقشه‌برداری غارهای منطقه چهارمحال و بختیاری اعزام شدند که نقشه‌هایش چاپ و هم‌اکنون نیز  در سازمان جغرافیایی ارتش موجود است.

‌شیخلی بیش از ۷۰ سال غارنوردی کرد و از پیشکسوتان این عرصه و همچنین از جمله کاشفان غارهای ایران به‌شمار می‌آید. او در این دوران بیش از ۵۰۰ غار را کشف کرد و ۱۶ جلد کتاب دستی در این زمینه نوشت، اما همچنان گمنام بود.

به گفته جواد نظامدوست، غارنورد و غارشناس، «چنگیز شیخلی» که یکی از قدیمی‌های کوهنوردی بود در دهه ۳۰ خورشیدی اختصاصا به غارنوردی پرداخت و نخستین انجمن غارشناسی ایران را تاسیس کرد، بیشتر روی غارهای افقی متمرکز بود و در دهه ۴۰ بسیاری از غارهای ایران را پیمایش کرده بود.
انتهای پیام/

فرهنگی

به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، افشین علا در برنامه «غمزه» می‌گوید «پس از درگذشت مادر 5 شهید، شعری سرودم که به دست آقا رسید. آقای مقدم تماس گرفتند و گفتند آقا در حاشیه شعر، قریب به این مضمون، نوشته‌اند: «سلام خدا بر آن بانوی گرامی و درود بر افشین.» سپس با مزاح افزودند: «آقا هیچ‌وقت ما را با اسم خطاب نکرده‌اند؛ خوش به حالت!» من نیز از این لطف بسیار خوشحال شده بودم.

 

. ببینید| شعر معروف استاد افشین علا درباره امام خامنه‌ای چگونه سروده شد؟

انتهای‌پیام/